Posts Tagged ‘மஹிஷி’

சபரிமலையும், பெண்களும் – கட்டுப்பாடுகளின் பின்னணி, கிறிஸ்தவ-முகமதியர்களின் பெண் கடத்தல்கள், இக்கால எதிர்ப்பு பிரச்சாரங்கள்!

திசெம்பர் 12, 2015

சபரிமலையும், பெண்களும் கட்டுப்பாடுகளின் பின்னணி, கிறிஸ்தவமுகமதியர்களின் பெண் கடத்தல்கள், இக்கால எதிர்ப்பு பிரச்சாரங்கள்!

ஐயப்பன் மஹிஷியைக் கொன்றது

மஹிஷாசுரமர்த்தனி கதையைத் தழுவி ஒருவாக்கப்பட்டதா?: மஹிஷாசுரன் (எறுமை உருவத்தில் இருந்த) என்ற அரக்கன் மிகவும் மக்களுக்கு தொல்லை, துன்பம் கொடுத்து வந்ததால், தேவர்கள் முதலியோர் வேண்டிக்கொள்ள மும்மூர்த்திகளும் / முத்தேவியரும் சேர்ந்து, ஒரு சக்தியை உருவாக்கினர். அந்த சக்தி / தேவி, மஹிஷாசுரனை வதம் செய்தாள் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன. இதை தத்ரூபமாக ஆயிரக்கணக்கான சிலைகள், விக்கிரங்களில் கடந்த இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளில் வடிக்கப்பட்டுள்ளது. மைசூரில் மகிஷாசுரன் சிலை சாமுண்டி கோவிலுக்கு முன்னர் உள்ளது. அப்பகுதி “எறுமை நாடு” என்றே வழங்கப்பட்டது. எனவே, கேரளத்தில், இக்கதையை மாற்றி, மகிஷாசுரனை, மகிஷியாக்கி, அதாவது பெண்ணாக்கி, அதனை ஒரு பாலகன் கொல்வதாக மாற்றப்பட்டது போலும். மஹிஷாசுரமர்த்தனி அங்கு போற்றப்படும் தெய்வமாக இருக்கும் போது, இங்கோ “கொடியவள் மகிஷி” என்று சித்தரிக்கப்படுவது வியப்பானதே! கிருஷ்ணாவதாரத்தில், குழந்தை பூதனையைக் கொல்வதும், இதேபோல இருப்பது நோக்கத்தக்கது. பூதனை குழந்தைகளைக் கொல்லும் கொடிய பெண்ணாக, அரக்கியாக இருந்தாள். உண்மையில், நேபாளத்தில், தேவி மகிஷாசுரனை வதம் புரிந்த நிகழ்சியை நினைவு கூறும் வகையில், நூற்றுக்கணாக்கான எறுமைகள இன்றும் பலியிட்டு வருகிறார்கள். உயிர்ப்பலியை எதிர்க்கும் கூட்டங்கள் கிருத்துவர்கள்-முகமதியர்கள் பலியிடும் முறைகளை [யுகாரிஸ்ட் முதல் பக்ரீத் வரை] விமர்சிப்பதில்லை. நம்பிக்கையை எதிர்ப்பது என்றால், எல்லோருடைய உயிர்ப்பலி நம்பிக்கையையும் எதிர்க்க வேண்டும்.

Mahisashura mardhin buffalo killing - sculptures

பெண்கள் சபரிமலைக்கு வருவது பற்றிய கட்டுப்பாடு: மேலும், சபரிமலையில் சிறுமிகள் மற்றும் வயதான பெண்கள் தான் அனுமதிக்கப் படுவர் என்று முறையுள்ளது. இது “கந்தன் கோட்டத்து கலந்தொடா மகளிர்ரென்று புறநானூறில் குறிப்பிட்டுள்ளது போலுள்ளது. அதாவது, முருகன் கோவிலுக்கு கன்னிப்பெண்கள், கர்ப்பமுற்றிருக்கும் பெண்கள் போகக் கூடாது என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. இதை எந்த பகுத்தறிவுவாதியும் எடுத்துக் காட்டுவதில்லை. கன்னிப்பெண்கள் சென்றால் கன்னித்தன்மை இழந்து விடுவர் மற்றும் கர்ப்பமுற்றிருக்கும் பெண்கள் சென்றால் கர்ப்பம் சிதைந்து விடும் என்ற நம்பிக்கையினால் அவ்வாறு சொல்லப்பட்டது. மேலே குறிப்பிட்ட பூதனையையும் நினைவு கூறத்தக்கது, அதாவது, பிறந்த குழந்தைகளை அவள் கொன்று வந்தாள். இவையும் ஜைன-பௌத்த காலங்களில் ஹரிணி, ஹரிதி முதலிய கருப்பைகளைத் திருடித் திண்ணும் தேவதை கதைகளினின்று உருவான நம்பிக்கை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதனால், மாதவிடாய் இல்லாத பெண்கள் தான் உள்ளே அனுமதிக்கப்படுவர்[1] என்பது, அவர்களால் குழந்தை பெற்றெடுக்க முடியாது என்பத்னைக் காட்டுவதாக உள்ளது என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம். இதெல்லாம் முந்தைய “யந்திர-தந்திர-மந்திர” வழிபாட்டு முறைகளைக் காட்டுகிறது. பெண்களை ஈடுபடுத்தி செய்து வந்த அம்முறைகள், ஜைன-பௌத்த காலங்களில் சீரழிந்தது[2]. உண்மையான “யந்திர-தந்திர-மந்திர” சக்தி வழிபாட்டு முறைகளைக் கடந்து, வெறும் பாலியியல் செயல்களில் சுருங்கியதால், தடைகள் பல விதிக்கப்பட்டன. ஜைன-பௌத்த புத்தகங்கள், கதைகள் முதலியனவே இவற்றை நன்றாகவே எடுத்துக் காட்டுகின்றன[3]. ஆனால், இவற்றையெல்லாம் மறைத்து, ஐயப்பன் வழிப்பாட்டின் மூலங்களில் பௌத்தம் இருக்கிறது என்று திரித்து கூறுகிறார்கள்.

Mahisashura mardhini sculptures.jpg

போர்ச்சுகீசியர்களின் குழந்தைகள், பெண்கள் கடத்தல்: உண்மையில் கேரளாவில் “மறுமக்கள் தாயம்” (Matriarchy) முறையுள்ளது என்பதற்கு, முரணாக இருக்கிறது.  பெண்களுக்கு அத்தகைய உரிமைகள் இருக்கிறது எனும்போது, அவர்களுக்கு கட்டுப்பாடு விதிக்கிறார்கள் என்பது முரண்பாடு. மேலும், கேரள பெண்கள் மேலாடை அணியாமல் இருக்கும் நிலையும் உள்ளது[4]. அதனை மற்றவர்கள் தவறாக எடுத்துக் கொள்ளலாம், ஆனால், அங்கு இயல்பாக இருந்தது, இருக்கிறது. பிறகு அந்நியர்கள் நுழைவினால், அவர்களது பழக்க-வழக்கங்களும் மாறின. அதாவது, இடைக்காலத்தில், கிருத்துவ மற்றும் முகமதிய மதத்தவர்களின் தாக்குதல்களினால், பெண்களை பாதுகாக்க இம்முறை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். மேலும், போர்ச்சுகீசியர்-அரேபியர் பெண்கள், சிறுமிகளைக் கடத்திக் கொண்டு போகும் கொடிய செயலை செய்து வந்தனர் என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது[5]. மீரா என்ற சிறுமியைக் கடத்திக் கொண்டு சென்று, அடிமையாக கொச்சினில் விற்கப்பட்டாள். அவள் மதம் மாற்றப்பட்டு காத்ரினா டி சான் ஜோன் [Catharina de San Joan 1606-1688] என்ற பெயர் வைக்கப்பட்டது. மீரா- ராஜகுமாரியின் ராஜஸ்தானி உடை மெக்சிகோவில் பிரபலமானது.அவள் போர்ச்சுகீசியரால் அனுபவிக்கப் பட்டு மணிலாவுக்கு எடுத்துச் சென்றனர். பிறகு மெக்சிகோவில் [Acapulco, New Spain (Mexico) then Puebla, Mexico], ஒருவனுக்கு விற்கப்பட்டாள்[6]. இப்படி கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்களால் பாலியல் ரீதியில் கொடுமைப் படுத்தப்பட்ட மீரா அங்கு தெய்மாக்கப்பட்டளாம்! சமீபத்தில் அவள் எப்படி கொடுமைப்படுத்தப்பட்டாள் என்ற விவரங்கள் வெளிவந்தன[7]. இதனால், ராஜஸ்தான் ஆடை அங்கு பிரபலமாகியுள்ளது[8]. கொடுமைகள் வெளியாகியுள்ளன[9]. இப்பொழுது மீராவின் சோகக்கதை வெளியே வந்துள்ளது. ஆனால், இதேபோல, எத்தனை இந்து பெண்கள் அடிமைகளாக கடத்தப்பட்டனர், விற்கப்பட்டனர், எப்படி கஷ்டப்பட்டு, எங்கு இறந்தனர் என்பது ஆண்டவனுக்குத் தான் தெரியும். இதில், ஐரோப்பியர் மற்றும் முகலாய-முகமதியர் முதலியோர் ஒன்றாக வேலை செய்து வந்தனர்[10].

மீராவின் ராஜஸ்தானி உடை மெக்சிகோவில் பிரபலமானது.

இந்து பெண்கள் கடத்தலில் போர்ச்சுகீசியர், முகலாயர் கூட்டு: போர்ச்சுகீசிய-முகலாய பெண்ணடிமை வியாபாரத்தை பிராங்கோயிஸ் பெர்னியர் எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்[11]. பெண்களைக் கடத்திக் கொண்டு வந்து முகலாயர்களுக்கு விற்கப்பட்டு, அவர்கள் ஹேரத்தில் வைக்கப்பட்டார்கள். அதாவது, முகலாய அரசர்கள் அனுபவித்து, பிறகு மற்றவர்களுக்கு அனுப்பப்படுவார்கள். அவர்களுக்குள் அழகான பெண்களைப் பிரித்துக் கொண்டதும் விளக்கப்பட்டது[12]. “பிள்ளைப் பிடிக்கிறவன் வருகிறான்”, என்று குழந்தைகளை பயமுருத்தும் பழக்கமே அவர்களின் செயல்களில் தான் உண்டானது. இத்தகைய கொடுமைகளை பெண்ணியம் பேசும் இந்திய வீராங்கனைகள் பேசுவதில்லை. மேலும் இப்பொழுதும், கிருத்துவர்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களின் தாக்குதல்களின் இலக்கில் சபரிமலை கோவில் இருப்பது கவனிக்கத்தக்கது. பொதுவாக ஆண்களே அத்தகைய தீவிரவாத தாக்குதல்களில் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல், படுகாயம் அடைகின்றனர், கொல்லப்படுகின்றனர் எனும் போது, பெண்களும் அங்கு செல்ல ஆரமித்தால், அவர்கள் எளிதில் தாக்குதல்களுக்குட்படுவார்கள் என்பது திண்ணம். ஆனால், இந்த உண்மைகளை மறைத்து, இப்பொழுது, பெண்ணடிமைத் தனம், ஆணாதிக்கம் என்றெல்லாம் இணைதளத்தில் பிரச்சாரம் செய்து வருகிறார்கள். அதற்கு உலகளவில் ஊடகங்கள் முக்கியத்துவத்தைக் கொடுப்பதும் நோக்கத்தக்கது. உண்மையில், இதெல்லாம் சபரிமலைக்கு எதிராக நடக்கும் பிரச்சாரமே ஆகும்.

© வேதபிரகாஷ்

11-12-2015

[1] இதை எழுதும் நேரத்தில், இதைப்பற்றியும், இந்திய ஊடகங்கள் ஒரு பிரச்சினையை (மாதவிடாய், மாதவிலக்கு) உண்டாக்கி, குழப்பத்தை ஏற்படுத்த முனைந்துள்ளன.

[2] The yantra-tantra-mantra practices were degraded among the rival Jaina, Buddhist and Saiva groups. In yogclvacara Buddhism, i.e. that represented by the practices described in Bizot’s works, the right-hand path and the left-hand path refer to the same type of practice, e.g. the use of sacred symbolic language and substitution, but distinguish between practice that is aimed at soteriology (right hand) and that which is aimed at worldly goals (left hand), such as protection, destruction of enemies, etc.There the left hand practices are those involving such antinomian practices as using the five impure substances, wine, meat, fish, parched grain and sexual intercourse. (See Mishra 1993: 365 ff. on the different interpretations of left handlright hand from within and without the Saiva Kaula tradition). One could see the use of the terminology ‘left hand’ and ‘right hand’ as closely parallel, if one regards using Buddhism for worldly gains, rather than for altruistic purposes or Nibbftna, as essentially antinomian for Buddhists.

Kate Crosby, Tantric Theravada: A Bibliographic Essay on the Writings of Francois Bizot and otherson the Yog– avacara Tradition, Contemporary Buddhism, Vol. I, No. 2, 2000, pp.141-198.

[3] https://kvramakrishnarao.wordpress.com/2012/02/15/a-study-of-role-of-women-in-jaina-mantra-tantra-and-yantra/

[4] ஜாக்கட்டும் போடாமல் இருந்தனர். அதாவது “யந்திர-தந்திர-மந்திர” முறைகளை ஜைனபௌத்தர்கள் கடைபிடித்த போது, அவ்வாறான நிலையிருந்தது. பிறகு படிப்படியாக கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டு, மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன.

[5] Markus P. Vink, A Work of Compassion? Dutch slavery and slave trade in the Indian Ocean in the seventeenth century, the paper can be accessed at: http://www.historycooperative.org/proceedings/seascapes/vink.html

[6] http://www.viewzone.com/conc.html

[7] One day, as a 11 or 12-year-old, Meera was walking with her brother when they were kidnapped by a band of pirates, who set sail “towards Cochin, on the Malabar coast, a city where the Portuguese had a pepper factory and a fort”, and where she was sold as a slave. In Cochin, she was evangelised and baptised by the Jesuits, who gave her a Christian name – Catharina de San Joan. After her stay in Cochin, her captors took her to various ports and finally to Manila. She had to endure mistreatment and was subjected to “cruel imprisonment”. She arrived in Acapulco in May 1621 with several slaves and was bought by a rich merchant in Puebla, where she lived the rest of her hard life and died at the age of 82.

http://www.asiantribune.com/news/2003/09/21/indian-princess-who-became-mexican-saint-almost

[8] http://fuckyeahmexico.tumblr.com/post/12558478490/la-china-poblana-actually-came-from-india-which

[9] John Todd, La China Poblana: A Slave from India Who Brought Colour to Mexico, see: http://www.jihntoddjr.com/127%20China/poblana.htm

[10] K. S. Lal, The Moghul Harem, Aditya Prakashan, New Delhi, 1988. See “Collection of Beauties”, pp.165-167.

[11] Francois Bernier, Travels in the Moghul Empire AD 1656-1668, Low Price publications, New Delhi, 1999, p.177, pp.175-178.

[12] S. A. Tirmizi, Edicts of the Mogul Harem, Idara-i-Adbiyat, New Delhi, 1979, p.167 and 21.

Advertisements

எரிமேலி வாவர் பள்ளி – மசூதியா, தர்காவா, கோவிலா, உள்ளே விக்கிரகம் இருந்ததா – இப்பொழுது ஐயப்ப பக்தர்கள் உள்ளே அனுமதிக்க மறுக்கப் படுவது ஏன்?

திசெம்பர் 10, 2015

எரிமேலி வாவர் பள்ளி – மசூதியா, தர்காவா, கோவிலா, உள்ளே விக்கிரகம் இருந்ததா – இப்பொழுது ஐயப்ப பக்தர்கள் உள்ளே அனுமதிக்க மறுக்கப் படுவது ஏன்?

Ayyappa baktas entering Vavar mosque.2

விக்கிரகம் இல்லாத மசூதியும், இந்துக்கள் வழிபடும் கல்லும்: வாவர் சமாதி என்றால், அது தர்கா ஆகிறது. ஆனால், வாவர் பள்ளி, மசூதி என்றும் சொல்லிக் கொள்கிறார்கள். அதைப் பற்றிய விவரங்கள் இப்படியுள்ளன: சபரிமலையில் உள்ள வாவர் கோவிலில், முகமதிய நம்பிக்கைக்கு ஏற்றவகையில், விக்கிரகம் எதுவும் இல்லை, என்று பெருமையாக சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், வாவரைக் குறிக்கும் வகையில் ஒரு கருங்கல் பாறைப்பலகை வைக்கப்பட்டுள்ளது, அதாவது, கல் ஒன்று விக்கிரகம் பதிலாக விராளி வளைவின் கீழ் வைக்கப்பட்டுள்ளது. கல்லையும் வணங்குவார்கள் இந்துக்கள் என்பதைக் குறிக்க இதனை வைத்தார்களா அல்லது முன்னர் அங்கிருந்த விக்கிரகத்தை எடுத்துவிட்டனரா என்று தெரியவில்லை. பச்சைநிற பட்டுத் துணி தொங்கவிடப்பட்டுள்ளது. ஏன் வேறுநிறத்தில் இருக்கக்கூடாது என்று யாரும் கேட்டதில்லை போலும். ஐயப்பமார்களே, கருப்பு உடையை அணியும் போது, கருப்புத் துணியை அந்த கல்லுக்குப் போட்டிருக்கலாமே? “பச்சைதான் எனக்கு பிடித்த கலர்”, என்று யார் சொன்னது? ஒரு பழைய கத்தி ஒன்று வைக்கப்பட்டுள்ளது. வாவருக்கு நைவேத்தியமாக கருமிளகு படைக்கப்படுகிறது. ஒரு முகமதியர் பூஜை செய்து வருகிறார். வரும் ஐயப்ப பக்தர்களுக்கு, முஸ்லிம்கள் விபூதி வைத்து விடுகிறார்கள். வாவருக்கு சந்தனகூடு, கந்தூரி விழாவும் முஸ்லிம்கள் கொண்டாடுகிறார்கள். அதாவது, அங்கு சமாதி இருக்கிறது என்று முஸ்லிம்கள் எடுத்துக் காட்டுகிறார்கள் போலும்! இதிலும், இந்துக்கள் கலந்து கொள்கிறார்கள்.

An example of traditional Kerala style of Mosque at Thazhathangady in Kottayam

கேரளாவின் வழிபாடு இடங்கள் ஒரே மாதிரியாக இருப்பது: கேரளாவில் உள்ள கட்டிடங்கள் எல்லாம் மழை, காற்று, புயல் இவற்றை எதிர்கொள்ளும் முறையில், கூரை கூம்பு வடிவத்தில் இருக்கும். மூன்று, நான்கு மாடிகள் இருந்தாலும், உயரம் குறைவாகவும், அகலம் அதிகமாகவும் இருக்குமாறு அமைக்கப்பட்டிருக்கும். மரம் அதிகமாக உபயோகப்படுத்தப்பட்டு, ஓடுகள் வேயப்பட்டிருக்கும். ஆக இடைக்காலம் வரை, கேரள இந்துக்கள் முகமதியர்களாக மாறிய போது தாங்கள் தங்கியிருந்த வீடுகளையே வழிபடும் இடங்களாக உபயோகப்படுத்தினர். 17-18ம் நூற்றாண்டுகளில் “இஸ்லாமிய மயமாக்கல்” போன்ற முறைகள் தீவிரமாக்கப்படும் வரை, அவ்வாறே இருந்தனர். வழிபடும் ஸ்தலங்களும் அவ்வாறே இருந்தன. இந்த உண்மையினை கீழ்கண்ட மசூதிகளின் அமைப்பிலிருந்து அறிந்து கொள்ளலாம்:

  1. கேரளாவின் முதல் மசூதி.
  2. சாரமான் பெருமாள் மசூதி.
  3. மித்கல் பள்ளி, கோழிக்கோடு.
  4. தழந்தங்காடி, கோட்டயம்.
  5. முச்சுண்டி
  6. மிஸ்கல் – மூன்றடுக்கு
  7. மாலிக் தீனார் மசூதி

இவற்றின் உட்புறங்கள் இந்து கோவில் போன்றே இருக்கின்றது; விக்கிரகம் இல்லாத வளைவுகள் கூடிய வாசல்களுடன், கர்ப்பகிருகம் உள்ளது; பெரிய குத்து விளக்குகள் பலவித வடிவங்களில் உள்ளன; மரத்தால் ஆன, மண்டபங்கள் முதலியனவும் இருக்கின்றன; மாலிக் தினார் மசூதியில், பழையக் கட்டிடத்தை நடுவில் அப்படியே வைத்துக் கொண்டு, இருபக்கமும் இப்பொழுதைய நவீனகட்டிடப் பகுதிகள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. எனவே, வாவர் மசூதியும் சமீபத்தில், நாங்கு பக்கங்களிலும் மினாரெட் முதலியற்றுடன், புதியதாக இக்கால மசுதி போலக் கட்டப்பட்டுள்ளது. இதனால், பழைய கட்டிடம் மறைந்து போயிற்று. புகைப்படம் எடுப்பது தடுக்கப்படுவதால் வாவர் பள்ளி எவ்வாறு மாற்றமடைந்தது என்றறிந்து கொள்ள படங்கள் இல்லாமல் இருக்கின்றன. ஆனால், பார்த்தவர்கள் 1950லளிலிருந்து, தங்களது நினைவிலிருந்து அதன் அமைப்பினை கூறுகின்றனர்.

Inside Keralas first mosque.1

கோவில் தர்காவாகி, மசூதியாகி விட்டதா?: இந்துக்கள் எப்படி முகமதியர்களாகி, முசல்மான்களாகி, முஸ்லிம்களாகியுள்ளனரோ, அதுபோல, இந்து கோவில்கள், பள்ளிகளாகி, தர்காக்களாகி, மசூதிகளாக மாற்றப் பட்டிருக்கக் கூடும். இந்துக்களைப் போல, கிருத்துவர்களுக்கோ, முஸ்லிம்களுக்கோ, தங்களது வழிபாட்டு ஸ்தலம் இப்படித்தான் கட்டப்படவேண்டும் என்ற முறை, பிற்காலத்தில் ஏற்பட்டது. அதுவரை, ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட இந்துகோவில்கள் தாம் அவர்களது வழிபாட்டு ஸ்தலங்களாக இருந்து வந்தன. இந்த உண்மைதான், அவர்களது சர்ச்சுகள் மற்றும் மசூதிகளின் உட்பக்கம் மெய்ப்பிக்கிறது. இன்றைக்கு தங்களது பூர்வீகத்தை, செயற்கையாக அரேபிய வியாபாரிகள், கூலிகள், அடிமைகளுக்கு சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்ள மதம் மாறிய முஸ்லிம்கள் முயல்கிறார்கள். தங்களது குடும்ப மூலங்களை, குலவேர்களை அறுத்துக் கொள்ள துடிக்கிறார்கள். ஆனால், இருக்கும் சரித்திர ஆவணங்கள் அவர்களை வெளிப்படுத்துகின்றன; அவர்களது போலித்தனத்தை எடுத்துக் காட்டுகின்றன; முகத்திரையைக் கிழித்து, உண்மையை பறைச்சாட்டுகின்றன. ஏனெனில், தொடர்ந்து நடந்து வரும் பாரம்பரிய கிரியைகள், சடங்குகள், காரியங்கள், சம்பிரதாயங்கள் முதலியவை அவர்களது உள்ளூர் மற்றும் இந்திய மூலங்களைத்தான் காட்டுகின்றனவேயன்றி, அரேபிய மூலங்களை எடுத்துக் காட்டுவதாக இல்லை. இதனால் தான் “இஸ்லாம் மயமாக்கல்” என்ற முறையில், ஆசார இஸ்லாத்திற்கு ஒவ்வாதவை என்று அனைத்தையும் அழித்து, துடைத்துவிட இக்கால அடிப்படைவாதிகள் நடவடிக்கை எடுத்து வருகின்றனர்.

Inside Keralas first mosque.2

எரிமேலி கிரியைகள், சடங்குகள், காரியங்கள், சம்பிரதாயங்கள் பழங்குடியினரின் மூலங்களைக் காட்டுகின்றன: எரிமேலி மகிஷி இறந்த இடமாகக் கருதப் படுகிறது. அதனால், வனவாசிகளுக்கு அது முக்கியமான ஸ்தலமாக இருந்திருக்க வேண்டும். இடைக்காலத்திற்குப் பிறகும் ஐயப்ப வழிபாட்டுடன் தொடர்பு படுத்தப் பட்டது. அதற்கும் பின்னர், வாவர் கதை உருவாக்கப்பட்டு, மகிசியின் நினைவிடம் “வாவர் பள்ளியாக” மற்றப்பட்டது. ஆனால், “பேட்டைத் துள்ளல்” சடங்கு நடந்து கொண்டுதான் வந்துள்ளது. இது வனவாசி நடனம் போன்றிருந்தாலும், உண்மையில் அதில் விசயங்கள் அடங்கியுள்ளன[1]. இந்துமதத்துடன் மிகவும் மூலங்களைக் கொண்டிருந்ததால், அவர்களை “டிரைப்ஸ்” (Tribes) என்று குறிப்பிட்டு, காட்டுவாசிகள், மலைவாசிகள், நாகரிகமற்றவர்கள் போன்ற எண்ணங்களை மேனாட்டவர்கள் உருவாக்கி வைத்தார்கள். ரிஷிகள், முனிகள், சந்நியாசிகள் முதலியோர் மற்றும் வானபிரஸ்தத்தை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள் காடுகளில் தான் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களில் எந்தவித வேறுபாடோ, பாகுபாடோ கிடையாது. ஏனெனில், அவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை எல்லாம் வனவாசிகள் தான் செய்து கொடுக்க வேண்டியிருந்தது, என்பதை விட, அவர்களது பங்கு அதில் முக்கியமாக இருந்தது. இதனால் தான், பழங்குடி தெய்வங்களும், வேதகால தெய்வங்கள் என்று சொல்லப்படுகின்ற தெய்வங்களும் ஒன்றாக இருந்தன[2]. அவர்களுக்கும், இவர்களுக்கும் கோத்திரங்கள் ஒன்றாகவே இருந்தன. ஆனால், வர்த்தமான-கால பேதங்கள் மற்றும் முகமதியர்-ஐரோப்பியர் நுழைவு, ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் சிதைப்பு போன்ற காரியங்களினால், அவை பெரிதும் பாதிக்கப் பட்டன, மாற்றப்பட்டன, மாறின, மாறிக் கொண்டே இருக்கின்றன[3]. இன்றைங்கு எரிமேலி சடங்குகளும் அவ்வாறே உள்ளன. முகமதியர்-முஸ்லிம்களின் ஆக்கிரமிப்பால், மறைமுகமாக செய்து வரும் கெடுபிடி மற்றும் மாற்றங்களினால், “பேட்டைத் துள்ளல்” சடங்கும் மாறி வருகிறது.

Inside Keralas first mosque.3

முஸ்லிம்கள் இதனை மசூதி என்றும், தர்கா என்றும் குறிப்பிடுவதேன்?: இப்படி அங்கங்கு வாவர் பள்ளி, மசூதி என்று வைத்தால், கோடிக்கணக்கில் வரும் பக்தர்கள், உண்டியலில் காசு போடுவார்கள், அதை வைத்தே அந்த மசூதியை பெரிதாகக் கட்டுவார்கள். தர்கா என்பதைப் பிரிப்பார்கள்[4]. மசூதியில் குரான் சொல்லிக்கொடுப்போம் என்று கூட்டத்தைச் சேர்ப்பார்கள். ஒரு நிலையில், தங்களுக்கு இடைஞ்சலாக உள்ளது என்று ஐயப்ப பக்தர்களை தடுக்கலாம், அவ்வழியாக செல்லும் போது சப்தம் போடக் கூடாது எனலாம், “பேட்டைத் துள்ளலை” இனி மேல், வேறு இடத்தில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள் எனலாம். எனவே கட்டுக்கதைகளை வளர்ப்பது, அதற்கு புராணம் போன்ற சாயத்தைப் பூசுவது, பிறகு நம்பிக்கைதான் ஆதாரம் என்பது போன்ற முறைகள், வேறுவிதமாகவும் மாறும் என்பதனை, ஐயப்ப பக்தர்கள் ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இங்கெல்லாம் ஐயப்ப பக்த ர்கள் உள்ளே எந்தவிட புகைப்படம் எடுப்பதையும் தடுக்கிறார்கள். அதாவது உள்ளே செய்யப்படும் மாறுதல்களை அறியப்படும் நிலை இல்லாமல் இருக்கிறது. இப்பொழுது இருக்கும் வாவர் மசூதியே, முன்னர் ஒரு சாதாரண கேரளத்து வீடு மாதிரி இருந்தது. பிறகு, சிறிய மசூதியாக அதனை இடித்துக் கட்டினர். இப்பொழுதோ, நான்கு அடுக்குகளில் அது பிரம்மாண்டமான பெரிய மசூதியாக மாறிவிட்டது. இக்கட்டிடத்தைச் சுற்றிலும் முகமதியர்கள் கடை வைத்திருக்கிறார்கள். சபரிமலை காலத்தில், லட்சங்களில் வியாபாரம் நடக்கிறது. அதனால், அமோக லாபம் அடைவது முகமதியர்கள் தாம்.

© வேதபிரகாஷ்

10-12-2015

[1] இந்தியப் பழங்குடியினர் உண்மையில் விஞ்ஞானம் மற்றும் தொழிற்துறைகளில் சிறந்து விளங்கினார்கள். கனிமவளங்களின் இடங்களை அறிந்து, அவற்றை வெளியே எடுத்து, சுத்தகரித்து, மக்களுக்கு வேண்டிய பொருட்கள், உபகரணங்கள், பாத்திரங்கள் முதலியவற்றை தயாரித்துக் கொடுத்தனர். இயற்கையை தொந்தரவு, பாதிப்பு ஏற்படுத்தாமல் அத்தகைய முறைகளைக் கையாண்டு வந்தார்கள். இதனால், சுற்றுப்புறச்சூழல், அண்ட-பேரண்ட சமநிலைகளில் எந்தவிதமான பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை. அதனால் தான் ஐரோப்பிய காலனிய சக்திகள் அவர்களைப் பற்றி அதிகமாக ஆராய்ச்சி செய்து புத்தகங்களை எழுதி வைத்தார்கள்.

[2]  அதனால் தான் இக்காலத்தில் உண்மையறியாது, வேதகாலத்தவர், அதிலும் பார்ப்பனர்கள், பழங்குடி தெய்வங்களை அபகரித்துக் கொண்டு, எல்லாவற்றையும் மாற்றிவிட்டார்கள் என்றெல்லாம் திரித்து எழுதி வருகின்றனர்.

[3] இன்றைக்குக் கூட, யாகங்கள் போன்ற சடங்குகள் செய்யவேண்டுமானால், வேண்டிய முலிகைகள், இலைகள், தழைகள், பட்டைகள், கொட்டைகள், பருப்பு வகைகள் முதலியவை எளிதாகக் கிடைப்பதில்லை. அவையெல்லாம் காடுகளில் தாம் கிடைக்கும் என்ற உண்மையினை எளிதாக அறிந்து கொள்ளலாம். அதனால் தான் யாகங்கள் காடுகளில் நடத்தப் பட்டன.

[4] ஆசார இஸ்லாம் தர்காவை, தர்கா வழிபாட்டை, எதிர்க்கின்றது, அது ஹராம் என்றும் சொல்கின்றன. “ஷிர்க்” என்றும் வசைபாடுகின்றது. இருப்பினும், இடத்தை பிடித்துக் கொள்ள, தர்காவை சுவரால் பிரித்து, பக்கத்திலேயே, ஒரு மசூதியை கட்டப்படுகிறது.