Archive for the ‘பிள்ளைக் கடத்தல்’ Category

ஶ்ரீகிருஷ்ண தூஷணம் இடைகாலத்தில் ஜைன-பௌத்தர்களால் வளர்க்கப்பட்டது ஏன்? பக்தி மார்க்கம் அதனைக் கட்டுப்படுத்தியது எப்படி? – நிர்வாணம்-நிரியாணம் அவர்களை வெளிப்படுத்துகிறது [4]

செப்ரெம்பர் 7, 2018

ஶ்ரீகிருஷ்ண தூஷணம் இடைகாலத்தில் ஜைன-பௌத்தர்களால் வளர்க்கப்பட்டது ஏன்? பக்தி மார்க்கம் அதனைக் கட்டுப்படுத்தியது எப்படி? – நிர்வாணம்-நிரியாணம் அவர்களை வெளிப்படுத்துகிறது [4]

Imitating Krishna-child by Buddha and Mahavira

நிர்வாணமும் நாத்திக மதங்களும், இந்துவிரோத நாத்திகமும்: ஜைனமும்-பௌத்தமும் தம்மை நாத்திக மதங்களாகப் பிரகடனப் படுத்திக் கொண்டன. ஜைனம் நிர்வாணத்தைப் பின்பற்றியது. இன்றும் திகம்பர சைன சந்நியசிகள் நிர்வாணமாகவே உலா வருகிறார்கள். ஆயிரம்-லட்சக்கணக்கான மக்கள் முன்பாக வந்து, அமர்ந்து, சொற்பொழிவாற்றுகின்றனர். பகுத்தறிவுவாதிகள், இந்துவிரோதிகள் இதனையும் எடுத்துக் காட்டி விம்ர்சனம் செய்து வருகின்றனர். புத்தர் “நிர்வாணம்” அடைந்தார் என்கின்றனர், ஆனால், அப்படி என்ன “நிர்வாணத்தை”  அடைந்தார் என்பதை சொல்வதில்லை. எல்லாவற்றையும் துறந்தார் என்றால், ஆடையை அணிந்து கொண்டுதான் இருந்தார், நன்றாக சாப்பிட்டார், பன்றுகறி சாப்பிட்டு 81 வயதில் ரத்தப்பெருக்கு ஏற்பட்டு இறந்தார் என்று பௌத்தர்களே எழுதி வைத்துள்ளனர். ஆகவே, “நிர்வாணம்” என்பது இவ்விரு மதங்களில் இவ்வாறாக உள்ளது. வளைகுடா நாடுகளில் ஜைன நிர்வாணம், கிரேக்க மத நமொஇக்கையாளர்களிடம் இருந்தது. துலுக்க மதத்தில் கூட இருந்ததை, “ஹஜ்” உதாரணத்தில் எடுத்துக் காட்டியுள்ளேன்.

Imitating Krishna by Buddha and Mahavira

நிர்வாணமும், நிரியாணமும்: உண்மையில் “நிரியாணம்” என்றால் முடிவு, இறப்பு என்று பொருள். “நிரியாணம் அடைந்தார்” என்றால், இறந்தார் என்று பொருள். ஆனால், அதை சிறப்பிக்க, “நிர்வாணம்” அடைந்தார் என்று சொல்கின்றனர். ஆனால், திராவிட நாத்திகத்தில் அவ்வாறில்லை. ஈவேரா “நிர்வாண கிளப்பில்” உறுப்பினர் ஆனால், நிர்வாண போட்டோ எடுத்துக் கொண்டார் என்றெல்லாம் பீழ்த்திக் கொண்டாலும், அத்தகைய போட்டோவை வெளியிட தைரியமில்லை. அத்தகைய நிர்வாணத்தைப் பின்பற்ற அடிப்பொடிகளுக்கும், தடிகளுக்கும், பிஞ்சுசுகளுக்கும், குஞ்சுகளுக்கும், வெங்காயங்களுக்கும் வீரமில்லை. நாத்திக-பெரியரிஸ பெண்கள் தாலியறுக்கவும், தீச்சட்டி தூகுவதற்கும் “போஸ்” கொடுத்தார்கள். அதேபோல, தைரியமாக, இனமான திராவிடப் பெரியரைப் பின்பற்றி, நிர்வாணபுகைப்படத்திற்கு போஸ் கொடுத்து, புரட்சி செய்யவில்லை. நிரியாணம் அடைந்த திராவிட வீரர்கள், தலைவர்கள் பற்றியும் கவலைப்படவில்லை. ஆனால், ஐந்து வயது குழந்தையின் அம்மணம் இன்றும் அவர்களைப் பிடித்து ஆட்டுகிறது.

Imitating Krishna-Jeyamohan way of responding

சித்தாந்தவாதிகள், எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள் முதலியோரின் பிரச்சினைகள்: “அதிகமாகப் படித்த” அம்பேத்கர் போன்றோரும் அரைகுறையாக படித்து, கிருஷ்ணர் நிர்வாண கதையைக் கொச்சைப் படுத்தினார். ஏனெனில், நிர்வாணம் எனும்போது, அவருக்கு அத்தகைய சரித்திரம் நிச்சயமாக தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், ராமர்-கிருஷ்ணர்களை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு எழுதியிருப்பது, அவரது வக்கிரத்தைக் காட்டுகிறது. அதை வைத்தும், இந்து விரோதிகள் பிழைப்பு நடத்துகின்றனர்[1]. ஒரு ரசிகர் கேட்டதால், “கிருஷ்ணன் என்ற காமுகனை வழிபடலாமா?”, ஜெயமோகன் போன்றோர் அதிகமாக விவரித்தாலும், நேரிடையான பதிலை மறைத்து, நடுநிலைக்காரர் போன்று காட்டிக் கொள்வர்[2]. அத்தன்மையினை இவ்விசயத்திலும் காணலாம்[3]. இவர்களிடம் பிரச்சினை என்னவென்றால், இவர்களுக்கு சரித்திரம், காலம், முதலியவை தெரியாது, தேவையில்லை என்றும் வாதிடுவார்கள். அதனால், குறிப்பாக விசயத்திற்கு வராமல், சுற்றி வளைத்துக் கொண்டிருப்பர்.

Viduthalais blashphemous article against Krishna -13-08-2017

முடிவுரை: ஶ்ரீகிருஷ்ண எதிர்ப்பு பலகாலங்களில் எழுந்துள்ளன. சிசுபாலன் செய்த அவதூறை இங்கு விவைக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. பவுண்டரகன் / பௌண்ட்ரக வாசுதேவன் என்பவன், கிருஷ்ணர் போலவே வேடமிட்டு எதிர்த்து வந்தான் என்று சில புராணங்களில் காணப்படுகின்றன. அவன் நான்தான் உண்மையான கிருஷ்ணர் என்று சொல்லிக் கொண்டு, ஶ்ரீகிருஷ்ணருக்கு செய்தி அனுப்பினானாம். போரில், ஶ்ரீகிருஷ்ணர், இந்த போலி பௌண்ட்ரக வாசுதேவனைக் கொன்றார் என்றுள்ளது.

  1. ஶ்ரீகிருஷ்ணர் அந்த அளவுக்கு பிரபலமான அரசராக இருந்தார் என்று தெரிகிறது. ஜைனர்-பௌத்தர்கள் தங்களது பிரச்சாரங்களில், இதனால் ஶ்ரீகிருஷ்ணரை எதிர்க்க வேண்டியதாயிற்று.
  2. ஶ்ரீகிருஷ்ணர், இந்துக்களை போராட சொல்கிறார். தனது வாழ்நாட்களிலும், அயோக்கியர்களை, சமூகவிரோதிகளை எதிர்த்துக் கொல்கிறார். ஆனால், ஶ்ரீகிருஷ்ணர், ஒரு மாடு மேய்க்கும், குலத்தைச் சேர்ந்தவர், கருப்பு-நீலநிறத்தவர், பிராமணர் அல்லாதவர்.
  3. அதனால் தான், துலுக்கரும் அவரது இடங்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு, கோவில்களை இடித்தனர். ஆனால், பக்தி வளர்த்தவர்கள், ராதாராணி, ராதா சக்தி, குழந்தை தெய்வம் போன்ற தத்துவங்களை உண்டாக்கி அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தினர்.
  4. ஐரோப்பிய அறிஞர்களோ, ஶ்ரீகிருஷ்ணர் விவரங்கள், சரித்திர ஆதாரங்கள் முதலியவற்றைக் கண்டு திகைத்து விட்டனர்.
  5. இதனால், பலபுராணங்களை வைத்துக் கொண்டு, ஶ்ரீகிருஷ்ணர் ஒரு கட்டுக்கதை, உருவாக்கப் பட்ட பாத்திரம், என்றெல்லாம் எழுத ஆரம்பித்தனர்.
  6. சி.எப்.சி. வோல்னி “கிருஸ்தோஸ் / கிறைஸ்ட்” என்ற வார்த்தையே “கிருஷ்ண” என்றதிலிருந்து தான் பெறப்பட்டது என்று எடுத்துக் காட்டினார்.
  7. “எஸ்ஸென்ஸ்”, “நாஸ்டிக்ஸ்” போன்ற குழுவினர், ஜைனர்களைப் போலவே இருந்தது தெரிந்தது. கிரேக்கர்கள் நிர்வாணத்தைக் கடைபிடித்த போது [திகம்பரம்], இவர்கள் வெள்ளை ஆடைகள் உடுத்தியிருந்தனர் [ஸ்வேதம்பரம்]. கொல்லாமை, தாவர உணவு உண்ணுதல், பிரம்மச்சரியம் போன்றவற்றில் மிகக்கடுமையான கொள்கைகளில் பின்பற்றி வந்தனர். இதனால், கிருத்துவம் ஜைனத்திலிருந்து தோன்றியது என்று ஐரோப்பியரே எழுதினர்.
  8. புத்தர் ஜாதக கதைகள் மற்றும் அபோகிரபா கதைகளை வைத்து ஒப்பிட்டப் பார்த்தபோது, பலவித ஒற்றுமைகளைக் கண்டு பௌத்தத்திலிருந்து தான், கிருத்துவம் தோன்றியது என்று எழுதி வைத்தனர்.
  9. அதாவது, ஜைன-பௌத்த இடைசெருகல்கள் இதன் மூலமாகவும் அறியப்படுகிறது. ஏனெனில், இதையெல்லாம் படித்து, எதிர்த்தது ஶ்ரீகிருஷ்ணரைத் தான்!
  10. கிருத்துவ மிஷினர்களும் எதிர்த்தது தெரிந்த விசயம், பலமுறை எடுத்துக் கட்டப்பட்டுள்ளது. இப்பொழுது, நாத்திகர், இந்துவிரோத நாத்திகர், துலுக்கர், கிருத்துவர், பெரியாரிஸ அறிவுஜீவிகள், செக்யூலரிஸ இந்துத்துவவாதிகள், முதலியோரும் எதிர்க்கின்றனர். இதிலிருந்து, அவர்களது முகமூடி கிழிந்துள்ளது. இந்துக்கள் அவர்களை தாராளமாக அடையாளம்ம் கண்டுகொள்ளலாம்.

வேதபிரகாஷ்

08-09-2018

Radha krishna Malwa c.1620

[1] அம்பேத்கர் நூல் தொகுப்பு 8 – பின்னிணைப்பு 1 – இராமன், கிருஷ்ணன் பற்றிய புதிர் – பகுதி 4 https://www.vinavu.com/2014/11/27/riddles-of-rama-krishna-ambedkar-4/

[2] ஜெயமோகன், கிருஷ்ணன் என்ற காமுகனை வழிபடலாமா?, ஆகஸ்ட்.29, 2016.

[3] https://www.jeyamohan.in/90241 – .W48_MiQzZdg

ஶ்ரீகிருஷ்ண தூஷணம் இடைகாலத்தில் இடைச்செருகல்கள் மூலம் வளர்ந்தது ஏன்? பக்தி மார்க்கம் அதனைக் கட்டுப்படுத்தியது எப்படி? [3]

செப்ரெம்பர் 7, 2018

ஶ்ரீகிருஷ்ண தூஷணம் இடைகாலத்தில் இடைச்செருகல்கள் மூலம் வளர்ந்தது ஏன்? பக்தி மார்க்கம் அதனைக் கட்டுப்படுத்தியது எப்படி? [3]

Bhagawatam, Devi Bhagawatam

ஶ்ரீமத் பாகவதத்தில் இருப்பதும், இல்லாததும்: ஶ்ரீமத் பாகவதத்தில் “வஸ்த்ர ஹரன” பற்றிய விவரங்களை ஆய்வோம்.

  1. திருமணம் ஆகாத பெண்கள், தங்களுக்கு நல்ல கணவன் வேண்டி, ஹேமந்த ருதுவின் முதல் மாதத்தில் [கார்த்திகை], காத்தியாயனி தேவியை வணங்கி விரதம் மேற்கொள்வர் [ஶ்ரீமத் பாகவதம்.ஸ்கந்தம்.10, அத்தியாயம்.22-1].
  2. யமுனைநதிக் கரைக்கு, அதிகாலையில் சென்று, மண்ணால் தேவியின் உருவத்தை செய்து, சகல பூஜைகளையும் செய்து வணங்குவர் [2-4].
  3. ஒரு காலத்தில், கன்னிகள் நிர்வாணமாக வழிபாடு செய்தனர் போலும். அதனால், அத்தகைய முறையும் இருந்தது போலும். கிருஷ்ணர் அதனைத் தடுக்க முயற்சிக்கிறார். தொடர்ந்து வரும் வழிபாட்டு முறையை தடுப்பது பிரச்சினையை உண்டாக்கும், அதனால், கிருஷ்ணர் தந்திரமாக அதனைத் தடுக்க திட்டமிட்டார். ஆகவே, அவர்கள் சிரத்தையாக நிர்வாணமாக காத்தியாயனி பூஜை செய்து கொண்டிருந்த போது, ஆடைகளை கொண்டுவந்து, மரத்தின் மீது உட்கார்ந்து விட்டார் [8-9].
  4. நீராடி, கரைக்கு உடையணிய பார்த்த போது, உடைகள் இல்லை என்பதனை அறிந்தனர். அப்பொழுது தான், கிருஷ்ணர் எடுத்துச் சென்று விட்டார் என்று தெரிந்தது [14]. அப்பொழுது, கிருஷ்ணர் அவர்களுக்கு, அவரவர் உடைகளைக் கொடுத்து [21], இத்தகைய முறைகள் விடுத்து, சிரத்தையாக காத்தியாயனி விரதத்தைப் பின்பற்றுமாறு அறிவுருத்தினார் [27].
  5. தன்னை அர்ச்சனை செய்ததால் அவர்களது சங்கல்பத்தை அறிந்து கொண்டதாக கூறினார் [24-25].

மேலும் குறிப்பிட்ட சுலோகங்கள் எல்லா சுவடிகளிலும் காணப்படவில்லை என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர்[1]. மேலும், ஹோனியைப் பற்றிய விவரங்கள் சக்தி மற்றும் தந்த்ர வழிபாட்டைக் காட்டுகிறது. இது ஜைன-பௌத்த இடைச்செருகல்களைக் காட்டுகிறது.

Mystery in the disappearance of Chaitanya

ஶ்ரீசைத்தன்யரின் முடிவு பற்றிய மர்மம்: ஶ்ரீசைதன்யர் [1486-1534] இடைகாலத்தில் இத்தத்துவத்தை தனது கவித்துவத்தில் வெளிப்படுத்தினார். பக்தி மார்க்கத்தில் நுழைத்ததால், பாடல்கல் மூலம் துரிதமாக மக்களிடம் பரவியது. மேலும், கூட்டம் கூட்டமாக பக்தர்கள் சேர்ந்து பாடுவது, ஆடுவது, தெரு-தெருக்களாக, ஊர்-ஊர்களாக செல்வது, மக்களின் விழிப்புணர்வினை ஏற்படுத்தி, வளர்த்தது. துலுக்கர் தமது அடவடித் தனங்களை எல்லோர் முன்னால், அதாவது கூட்டத்தின் முன்னால் செய்ய முடியாமல் போயிற்று. இதனால், ஶ்ரீசைத்தன்யரின் நகர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த துலுக்க அரசாங்க திட்டமிட்டது. அவரை மடக்க, துலுக்கர் பக்தர்கள் போலவே, ஆடிப்பாடி அவரைச் சுற்றி வளைத்தனர் – அவரது முடிவு மர்மமாகத் தான் இருக்கிறது. ஶ்ரீ கிருஷ்ணருடன் ஐக்கியம் ஆனாரா, ஜீவசமாதியானரா, பக்தி-கடல் சமாதியில் மூழ்கினாரா…தெரியவில்லை!

Thirtankara painted as Krishna

சக்தி, கிருஷ்ணர், தீர்த்தங்கரர், புத்தர்யார் பெரியவர், கடவுள்: ஶ்ரீமத் பாகவதம் மற்றும் ஶ்ரீதேவி பாகவதம் என்ற இரண்டு நூல்களில், எது உண்மை-பொய், தொன்மையானது-தொன்மையற்றது, சாக்தமா-வைணவமா என்ற சண்டை-பிரச்சினை பக்தகளிடம் உள்ளது. இது சாக்த-விஷ்ணு பக்தர்களின் சண்டையைக் காட்டுகிறது. மேலும், பாகவத புராணத்தில் ஜைன-பௌத்த இடைச்செருகல்கள் மற்றும் தாக்கமும் இருக்கின்றன. ஐந்தாவது ஸ்கந்தத்தில் தீர்த்தங்கர்கள் பற்றிய கதைகள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன[2]. அதே போல புத்தரைப் புகழ்ந்ந்து போற்றுவதுடன், விஷ்ணுவின் அவதாரமாகவும் குறிப்பிடுகின்றது. இந்து புராணங்களில் இத்தகைய விவரங்கள் வரவேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஶ்ரீமத் பாகவதம் மற்றும் ஶ்ரீதேவி பாகவதம் தனியாக இருக்கும் பட்சத்தில், ஜைன புராணம், பௌத்த புராணம் எனு கூட தனியாக எழுதி வைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், இந்து புராணங்களில் காணப்படுவதால், இடைச்செருகல் என்று தாராளமாகவே புலப்படுகிறது.

Imitating Krishna, Buddha and Mahavira

புராணங்களில் எப்படி அதிகமான ஆபாசங்கள் புகுந்தன?[3]: இந்துப்புராணங்கள் திருத்தப்பட்ட நிலையில், கிருஷ்ணர் மட்டுமல்ல, மற்ற இந்துக்கடவுளர்களும் தூஷிக்கப்பட்டனர். அதாவது, சிவா, விஷ்ணு மற்ற புராணங்களிலும் அக்காலத்தில் இடைசெருகல்கள் செய்யப்பட்டன. 18 புராணங்கள் தவிர மற்ற புராணங்கள் உருவாக்கப்பட்டது, ஏற்கெனவே எடுத்துக் காட்டப் பட்டது. ஷட்மத ஒற்றுமை பேணப்பட்டு, ஒழுங்குப்படுத்தும் நிலை தாண்டிய பிறகு, ஜைனம்-பௌத்தம் தேய்ந்து, முகமதியம் வந்த பிறகு இத்தகைய பிறழ்சிகள் தோன்றின என்பது கவனிக்கத் தக்கது. முகமதியம் வளர்க்கப்பட்ட போது, இடைக்காலத்தில் தான் மறுபடியும் பௌத்த-ஜைனர்களால் புது திரிபுகள், பிறழ்சிகள், ஓவ்வாமைகள் உருவாக்கப்பட்டு, சேர்க்கப்பட்டன[4]. அக்பர் அவர்களுடன் உரையாடல் நடத்தினார் என்பதும் ஏற்கெனவே எடுத்துக் காட்டப் பட்டது. அதனால் தான், புராணங்களைப் படிக்கும் போது, சம்பந்தமே இல்லாத அத்தகைய கொக்கோக, ஆபசமான விவரங்கள் அங்கங்கு காணப்படுகின்றன. அதை வைத்துக் கொண்டுதான், இந்து-எதிரிகள், குறிப்பாக அடிப்படைவாத கிருத்துவர்கள், முஸ்லிம்கள், போலி நாத்திகர்கள், இக்கால செக்யூலரிஸ்டுகள் முதலியோர் அத்தகைய இடைசெருகல் விவரங்களை வைத்துக் கொண்டு கேலி செய்து வருகின்றனர். ஜைனர்கள் மற்றும் பௌத்தர்கள் செய்ததை, முகமதியர்கள் தங்களுக்கே உரித்தான பாணியில் இடைச்செருகல்கள் செய்தனர். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிகாலத்தில், சரித்திரத்தன்மை மற்றும் காலத்தொன்மையினை குறைத்தல் என்ற திட்டத்தில் செயல்பட்டதால், அவர்களும் தங்களுடைய பாணியில் செயல்பட்டனர்.

Atheists exploiting Krishna etc

எதிர்மறைத்துவம், வில்லன்வில்லித்துவம், பொது மக்களால் விரும்பப் படுவதில்லை: இன்று கூட நாத்திகர், இந்துவிரோதிகள் தாம், இந்துகடவுளர்கள் போன்று சித்தரிக்கப் பட்டு “கட்-அவுட் / பேனர்” வைத்துக் கொள்கின்றனர். இந்துக்கள் யாரும் தமது நம்பிக்கை-எதிர்ப்பாளர்களுடன் சம்பந்தப் படுத்தி பார்க்கவோ, விரும்புவதோ இல்லை. இந்து நம்பிக்கையாளர்கள் யாரும், தாங்கள் ராவணன், கும்பகர்ணன், சகுனி, துரியோதனன், துச்சாதனன், என்றெல்லாம் பெயர்களை வைத்துக் கொள்வதில்லை. அதாவது, மனோதத்துவ ரீதியில் கவனித்தால் கூட அத்தகைய எதிர்மறை குணாதிசய பாத்திரங்களை பொது மக்கள் விரும்புவதில்லை என்று தெரிகிறது. அதே போல பெண்களும் கூனி, சூர்ப்பனகை, மண்டோதரி, போன்ற பெயர்களை வைத்துக் கொள்வதில்லை. அதாவது, சமூகத்தில் “நல்லது-கெட்டது” எது என்பது தெரிந்தே இருக்கிறது. இல்லையென்றால், சமூகத்தில் எந்த ஒழுக்கமோ, கட்டுப்பாடோ இருக்காது. இன்றைக்கு சட்டங்கள், நெறிமுறை அமூல்படுத்துவதில் உள்ள பிரச்சினைகள் அவற்றை நன்றாகவே எடுத்துக் காட்டுகின்றன.

Kopika vastra harana - Raja Ravi Varma- wrong interpretation-3

ஜைன-பௌத்த அரசாதிக்கம் இருந்த காலத்தில், இடைச்செருகல்கள், போலி புராணங்கள் உருவாகின: ஆகவே, ஜைன-பௌத்தர் சாக்த வழிபாட்டினை ஏற்றுக் கொண்டு, சமரசம் செய்து கொண்டதால், இக்குழுக்கள் கிருஷ்ணரை எதிர்ப்பது சுலபமாகி விட்டது. அவர்கள் [ஜைன-பௌத்தர்கள்] ஆட்சியாளர்கள் ஆதிக்கத்தில் இருந்தபோது, பாடசாலைகளும் அவர்கள் கைகளில் இருந்ததால், ஓலைச்சுவடிகளில் மாற்றங்களை செய்தனர். ராமாயணத்தை மாற்றி புது ராமாயணங்கள் உருவாக்கப் பட்டன. ஜைன-பௌத்த புராணங்கள் உருவாகின. இதனால், சுலோகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகமானதுடன், இத்தகைய குழப்பங்களும் ஏற்பட்டன. பாகவத புராணத்தின் காலம் 4-6ம் நூற்றாண்டுகள் என்று குறிக்கப் படுகின்றன. ஆகவே, ஜைன-பௌத்தர் ஒரு பக்கம், சாக்தர் இன்னொரு பக்கம், கிருஷ்ண வழிபாட்டை எதிர்த்துள்ளனர், பிரச்சாரம் செய்துள்ளனர் என்று தெருகிறது. இப்பொழுது கூட, ஶ்ரீமத் பாகவதம், ஒரு போலிநூல் என்று வாதிடும் ஆட்களும் உள்ளனர். போலி நூல் என்றால், நாத்திக-இந்துவிரோதிகளுக்கு பிரச்சினையே இல்லாமல் போய்விடும். இருப்பினும், அத்தகையய அவதூறு வாதங்கள் தொடர்கின்றன.

© வேதபிரகாஷ்

08-09-2018

Viduthalais blashphemus article-13-08-2017

[1] ஶ்ரீதரர் போன்ற சமஸ்கிருத பண்டிதர்கள் அவ்வாறு எடுத்துக் காட்டுகின்றனர். மேலும் 19வது சுலோகத்திற்குப் பிறகும், 19-38 சுலோகங்கள் மற்ற ஓலைச்சுவடி கட்டுகளில் காணப்படவில்லை என்று எடுத்துக் காட்டுகின்றனர்.

  1. M. Sanyal, The Srimad Bhagavatam of Krishna-Dwaipayana Vyasa, Munshiram Manohrlal Publishers, New Delhi, Vol.II, Chapt.XXII, pp. 90-94

[2]  Ravi Gupta and Kenneth Valpey (2013), The Bhagavata Purana, Columbia University Press, , pp. 151-155.

[3] வேதபிரகாஷ், குடும்ப உறவுகள் ஆண்பெண் உறவு, பாசபந்தங்களை பேணுதல்அவற்றிற்கேற்றபடி நூல்கள் வெளிப்படுத்துகின்றனவா, இல்லையா?, [அக்பர், தீன் இலாஹி மற்றும் இஸ்லாத்துக்கு சாதகமாக இந்து நூல்கள் திருத்தப்பட்டது, மாற்றப்பட்டது மற்றும் புதியதாக உருவாக்கப்பட்டது (14)].

[4] https://indianhistoriography.wordpress.com/2015/06/29/hindu-society-depicted-by-the-religious-books-and-hindus-cannot-contradict/

ஶ்ரீகிருஷ்ண தூஷணம் இடைகாலத்தில் வளர்ந்தது ஏன்? பக்தி மார்க்கம் அதனைக் கட்டுப்படுத்தியது எப்படி? [2]

செப்ரெம்பர் 7, 2018

ஶ்ரீகிருஷ்ண தூஷணம் இடைகாலத்தில் வளர்ந்தது ஏன்? பக்தி மார்க்கம் அதனைக் கட்டுப்படுத்தியது எப்படி? [2]

Chaitanya marched always without caring anything

இடைக்காலத்தில் இந்த தத்துவம் உண்டானது, வளர்ந்தது ஏன்?: 1191 மற்றும் 1192 தரைன் யுத்தங்கங்களுக்குப் பிறகு, துலுக்கரின் அட்டூழியம் அதிகமானது[1], முகமதியர் திடீரென்று வந்து கொள்லையடிப்பது, பெண்களைக் கவர்ந்து செல்வது, குழந்தைகளைப் பிடித்து / திருடிச் செல்வது, போன்றவை அதிகமாக இருந்தன. முதலில் தில்லியில் இருந்த இச்செயல்கள் மற்ற பகுதிகளுக்கும் பரவ ஆரம்பித்தன. தீர்த்த யாத்திரைகள் பாதிக்கப் பட்டன. இதனால், துலுக்கரின் அடவாடித்தனம், அக்கிரமங்கள் மற்றும் குரூர குற்றங்கள் பொது மக்களிடம் பரவ ஆரம்பித்தன. இதனால், மக்கள் உஷாராயினர். இத்தத்துவம் [வஸ்த்ர ஹரன், ராஸலீலா], ஶ்ரீசைத்தன்யரில் “கீத கோவிந்தம்” [12ம் நூற்றாண்டு] என்ற கவிதையில் முதன்முதலில் காணப்படுகிறது. ஶ்ரீமத் பாகவத புராணம் [dated to 5th to 8th cent.CE]. ஸ்கந்த.X.29-33, “ரஸபஞ்சதிரையி” அத்தியாயங்களில் விவரிக்கப் படுகின்றது. ஶ்ரீசைதன்யர் அனைத்தையும் துறந்தவர், அவர் பாடி-ஆடிக் கொண்டு சென்றால், சென்று கொண்டே இருப்பார், பாதையை பார்க்க மாட்டார். ஶ்ரீமத் சங்கர தேவர், வல்லபாச்சார்யர், சைதன்யர், இவர்களை விட அறிவிஜீவிகளா, ஶ்ரீகிருஷ்ணரை விமர்சிக்கும் இந்துவிரோத நாத்திகர்கள்? ஐந்து வயது குழந்தை கோபியருடன் ஆடிக் கொண்டிருந்தது [பாகவத் புராணம். X.22], ஒரே குழந்தை எப்படி எல்லோருடன் எப்படி முடியும்?

DK Viramani, less noise - Krishna Jayanti,Vinayaka caturti

இந்துவிரோத பெரியாரிஸ, திராவிட நாத்திகர்களுக்கு வருடா வருடம் தூஷணம் செய்வது வாடிக்கையாக உள்ளது.

ராதாசக்தி பெண்களைக் காக்கும் தெய்வமாக மாறியது: 12ம் நூற்றாண்டில் ஜெயதேவர் என்பவர், “கீத கோவிந்த” (गीत गोविन्द) என்ற சுலோகத்தில் பக்தியை விவரித்துள்ளார். “ராதா” என்ற பெண்சக்தியை “நாயகன்-நாயகி” பாவத்தில், பக்தர்கள் “ராதாராணி” என்று குறிப்பிட்டு, அந்த “ராதாசக்தி” தத்துவத்தை மிகவுயர்ந்த சக்தியாக வழிபட்டனர். நிம்பர்க்கர் சம்பிரதாயம் (13ம் நூற்றாண்டு CE) அவ்வாறு ராதை வழிபாட்டை தெய்வீகமாக மாற்றியது[2]. ராதா பிறந்த நாளை “ராதாஷ்டமி” என்று வடவிந்தியாவில் பிரம்மாண்டமாகக் கொண்டாடப்பட்டது. கோடிக்கணக்கில் பக்தர்கள் இதனைக் கொண்டாட ஆரம்பித்தார்கள். லட்சக்கணக்கில் பக்தர்கள், ராதைப் பிறந்த இடத்திற்கு தீர்த்தயாத்திரையாக சென்று வந்தார்கள். இது கிருஷ்ணரின் பிறந்தநாளாகிய ஜன்மாஷ்டமியிலிருந்து 15 நாட்கள் கழித்து கொண்டாடப்பட்டது. இவ்வாறு 12-17 நூற்றாண்டுகளில் பெண்களை தெய்வமாக மதிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏன் வந்தது என்று ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். இத்தகைய முறைகளில் இந்துக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக சென்று வரும்போது, முகமதியர்கள் அவர்களைத் தாக்க முடியாமல் போயிற்று. இந்துபெண்களுக்கும் பாதுகாப்பு கிடைத்தது[3]. இதனால், ஜெசியா போன்ற தீர்த்தயாத்திரையின் மீது விதிக்கப்பட்ட வரியின் மீதும் இந்துக்களுக்கு வெறுப்பு உண்டாகியது. கூட்டம்-கூட்டமாக சென்று வரும்போது, அவர்கள் தடுக்கப்பட்டால், விளைவு என்னாகும் என்று அவ்வரி விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டது[4].

Krishna with Mughals

ஶ்ரீகிருஷ்ணரை துலுக்கர் தமது சுல்தானுடன் இருப்பது போலவும் ஓவியங்களில் சேர்த்துக் கொண்டனர்.

ராதா, ராதாகிருஷ்ண, மாபெரும் பெண்தெய்வமாக மாறிய விதம்: இந்துப் பெண்கள் பலவழிகளில் முகமதியர்களால் தாக்குதல்களுக்கு உள்ளானதால், அவர்களைக் காக்க, சதி மற்றும் ஜோஹர் முறைகளில் உயிரைத் தியாகம் செய்த பெண்களை தெய்வமாக்கினர். அவர்கள் உயிர்நீத்த இடங்களே புண்ணியசேத்திரங்களாக மாறின, அங்கு அவர்கள் நினைவாக கோவில்களும் கட்டப்பட்டன. வைஷ்ணவம் திடீரென்று வளர்ந்த நிலையில், கிருஷ்ணருக்கு சம்பந்தப்பட்ட இடங்களில் ராதாவழிபாடு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. ராதா (राधा), ராதிகா, ராதாராணி, ராதிகாராணி, ராதாசக்தி என்றெல்லாம் வழங்கப்படும் பெண்கடவுள், ஜெயதேவர் (12ம் நூற்றாண்டு CE), நிம்பர்க்க (13ம் நூற்றாண்டு CE), வல்லபர் (1479-1531 CE), கௌடிய, சைதன்ய (1486–1534 CE) சம்பிரதாயங்களில் ஒரு பெரிய முழுமுதல் பெண் கடவுளாக, மாபெரும் சக்திரூபமாக பாவிக்கப்பட்டது. ராதா மிகமுக்கிய, பெரிய, மஹாசக்தியாக ஸ்கந்தபுராணத்தில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. கோபி, கோபிகா, கோபிகை என்றால் இடையர்குலப்பெண் என்று பொருள். பக்தி இலக்கியத்தின்படி, ராதா என்ற கோபிகை கிருஷ்ணரிடம் மிக அதிகமான பக்தியை வைத்திருந்தாள். அந்நிலையில் தான் ராதா கிருஷ்ண (राधा कृष्ण) என்ற நம்பிக்கை, வழிபாடு, தத்துவம் தோன்றியது. இக்காலத்தில் இவர்கள் எல்லோருமே எஸ்.சி / பட்டியல் சாதியினர் பிரிப்புகளில் வருவர். ஆனால், பார்ப்பனியம் என்று திரிபு விளக்கம் கொடுப்பதை கவனிக்கலாம்.

Krishna and Radha Lie in a Bower

இடைச்செருகல்கள் மூலம் சிருங்காரரஸத்தை உட்புகுத்தி மாற்றத்தை உண்டாக்கியது: கிருஷ்ணருடன் இருநிலைகளில் மனைவியாக (ஸ்வக்ய ரஸா) மற்றும் காதலியாக (பரக்கிய ரஸா) சித்திரிக்கப்பட்டது. இத்தகைய மாறுபாடு விசித்திரமாக இருக்கிறது, ஏனெனில், ராதை, கிருஷ்ணனைவிட வயதில் பெரியவள் மற்றும் பக்தி வெறெந்த உணர்வுடன் ஒப்பிட முடியாது என்றுள்ளது. மேலும் ஹரிவம்சம் மற்றும் பாதவத புராணத்தில் உள்ள சில வரிகள் இட்டைசெருகல்களாக நுழைக்கப் பட்டன. வார்த்தைகளும் மாற்றப்பட்டன. இதனை, கீழ்கண்ட உதாரணம் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம்:

ஹரிவம்சத்தில், -“சவ்யர்மானஹ பித்ர்பிர் ப்ரத்பிர் மாத்ரபிஸ் தத” [63.24] என்றுள்ளது. இது, பாகவதபுராணத்தில்,

“த வர்யமாஹ பதிபிஹ் ப்த்ரபிர் பாத்ரபந்துபிஹ் [10.29.8]” என்று மாற்றப்பட்டுள்ளது.

இவ்விருவரிகளைப் பார்க்கும் போதே, ஒரே மாதிரியாக இருந்தாலும், எப்படி, சில எழுத்துகள்-வார்த்தைகள் மாற்றப்பட்டுள்ளன என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம். அதாவது, உறவை பாலியல்ர்ரீதியில் கொச்சைப்படுத்தப் பட்டது. இதை ஜைனர் மற்றும் பௌத்தர்கள் ஓலைச்சுவடி பிரதிகளில் செய்துள்ளனர். அந்நிலையில் இத்தகைய “நாயக-நாயகி” பாவத்தில் பக்தி மூலம் பெண்மையை தெய்வமாக, சக்தியாக இடைக்காலத்தில் மாற்ற வேண்டிய தேவை என்ன என்று ஆராயவேண்டியுள்ளது. உண்மையில் முகமதியர்களால் சீரழிந்த பெண்கள் மறுபடியும் குடும்பத்தினரால் ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாத நிலையில், அவர்கள் ஹேரத்திற்கு செல்வதற்கு பதிலாக கோபிகைகளாக பிருந்தாவனத்தில் இருக்க பெண்கள் காப்பகங்கள் உருவாக்கப்பட்டன.

Meera, Chaitanya, Kabir-duality, Machendra-imitation

துலுக்க கவிஞர்கள், சூபி போர்வையில், மச்சேந்திரர் பாணியில், “ராதா கிருஷ்ண” பாவத்தைக் கொச்சைப்படுத்தினர்.

ராதாகிருஷ்ண பக்தியைக் கொச்சைப் படுத்தியது, கவிதைகள்புனைந்தது, சித்திரங்கள் வரைந்தது: முகலாயர் காலத்தில் வேண்டுமென்றே, “ராதா-கிருஷ்ண” பக்தி இணைப்புகள் கொச்சைப்படுத்தப் பட்டு, கொக்கோக கவிதைகள் புனையப்பட்டன[5]. அவற்றில் ஆபாசமான படங்களும் வரைந்து சேர்க்கப்பட்டன. இன்னொரு பக்கம், ராதாவைப் பெரிய தெய்மாக்க இந்துக்கள் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது, இதில் அவர்கள் ஈடுபட்டிருக்க முடியாது. அதனால், முகமதியர்களே அத்தகைய, “இந்து கொக்கோக கவிதைகளை” உருவாக்கி புழக்கத்தில் விட்டிருக்கின்றனர். இதற்கான ஆதாரங்கள் சூபிக்களின் நூல்களில் காணப்படுகின்றன, ஏனெனில், அவர்கள் இதில் பெருமளவில் ஈடுபட்டனர். அலி முட்டாகியின் சீடன் ஒருவன் பிருந்தாவன் முதலிய இடங்களுக்குச் சென்று வந்தது விமர்சிக்கப்படுகிறது. ஷா ஹுஸைன் போன்ற சூபிக்கள் “ஹீர்-ராஞ்சா” என்று “ராதா-கிருஷ்ண” ஜோடி மாற்றப்பட்டு, தமதிச்சைகேற்றபடி, கொக்கோகத்தை அதில் ஏற்றிக்கொண்டனர். கிருஷ்ணரின் காமக்களியாட்டமான “ராஸலீலையை”, குரானில் காணப்படும் ஒரு உதாரணத்துடன் ஒப்பிட்டும், இது ஊக்குவிக்கப்பட்டது[6]. இது அக்பரின் “தீன்-இலாஹி”யைப்போன்றது. பிறகு இவை சித்திரங்களாக வரையப்பட்டன, அந்நூல்களில் மற்றும் கொக்கோக நூல்களில் சேர்க்கப்பட்டன. மொஹம்மது ஜாய்ஷி [मलिक मोहम्मद जायसी) (1477–1542)] என்ற சூபி கவிஞன், கவிதைகளில் ராணி பத்மினிய அழகின் சின்னமாக உதாரணமாக உருவகமாக உபயோகித்தான். பத்மினி உருவகமாக பயன்படுத்தப்பட்டாள் என்பது குறிப்பிடப்பட்டது. அவ்வாறே “ராதா-கிருஷ்ண” பக்தியும் கொச்சைப்படுத்தப்பட்டது. அத்தகைய சித்திரங்கள் இன்றும் வரையப்பட்டு விற்கப்படுகின்றன.

© வேதபிரகாஷ்

08-09-2018

Radha Krishna depicted in lewd pose

[1] தரைன் என்பது, இப்பொழுதைய ஹரியானா மாநிலத்தில், தில்லிக்கு வடக்கில் 150 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது. 1216ல் மூன்றாவது தரைன் யுத்தத்தில், சன்ஷத்தூன் இல்டாமிஷ் பதௌனியைக் கொன்று தில்லியை  ஆக்கிரமித்துக் கொண்டான்.

[2] நிம்பர்க்கர், ஶ்ரீ நிம்பர்க்க ஆச்சாரியர் 3096 BCEம் ஆண்டு (பாரம்பரிய தேதி) ஆந்திராவில் பிறந்தவர். இவர் காலத்தில் அர்ஜுனனின் பெயரன் இருந்தான். “மாதவ முக மர்த்தன” என்ற நூலை இயற்றியுள்ளார். ஆனால் 1162ம் ஆண்டு இவர் மறைந்தார் என்று பண்டார்கர் எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

[3] வேதபிரகாஷ், சமஸ்கிருதத்தில் கொக்கோக நூல்கள் எழுதப்படல் – “ராதாகிருஷ்ணதத்துவத்தைக் கொச்சைப்படுத்தியது, ஆபாசப்படுத்தியது, ஜூன்.25, 2015.

[4] https://indianhistoriography.wordpress.com/2015/06/25/pornography-like-works-written-during-mughal-period-involving-even-radha-krishna/

[5] Allison Busch, Poetry of Kings: The Classical Hindi Literature of Mughal India, Oxford University Press, 2011, USA, p.232.

[6] Scott A. Kugle, Sufis and Saints’ Bodies- Mysticism, Corporeality and Dacred Power in Islam, University of North Carolina Press, USA,  p.207.

லிஞ்சிங் பற்றிய ஊடக வாத-விவாதங்கள் – மற்ற மதகுருமார்களின் குற்றங்களை மறைக்கவா அல்லது 2019 தேர்தல் பிரச்சார ஒத்திகையா? (3)

ஜூலை 27, 2018

லிஞ்சிங் பற்றிய ஊடக வாத-விவாதங்கள் – மற்ற மதகுருமார்களின் குற்றங்களை மறைக்கவா அல்லது 2019 தேர்தல் பிரச்சார ஒத்திகையா? (3)

Increasing Church crimes in India

சட்டங்களை மதிக்காமல் குற்றங்கள் செய்வது யார்?: இந்நாட்டு சட்டதிட்டங்களுக்குப் புறம்பாக, விசாரணை இன்றி குற்றங்கள் நடப்பது போன்று, இப்பொழுது ஏன் சித்தரிக்கப் பட வேண்டும். சமீப காலத்தில்,தொடர்ச்சியாக, இந்தியாவில், கிருத்துவ மததலைவர்கள், கார்டினல், பிஷப் முதல் சாதாரண பாஸ்டர் வரை, பற்பல குற்றங்களில் ஈடுபட்டு, விவரங்கள் வெளி வந்து கொண்டிருக்கின்றன, போதாகுறைக்கு, பாதிக்கப் பட்ட கிருத்துவர்களை போலீஸாருக்கு செல்ல விடாமல், நீதிமன்றங்களை அணுகாமல் தடுத்து, சர்ச்சுகளில் கட்டப் பஞ்சாயத்து போல நடத்தி, எல்லாவற்றையும் மறைத்து, அமுக்கி விடுகிறார்கள். அத்தகைய, இந்நாட்டின் சட்டதிட்டங்களை மீறிய குற்றங்கள் அதிகமாகி வருகின்ற வேலையில், சிலர் போலீஸாரிடமும் புகார் கொடுத்ததன் மூலம், பாலியல் குற்றவாளிகள் பற்ரிய விவரங்கள் அதிகமாகவே வந்துள்ளன. இதனால், அதிர்ந்து போன சர்ச்சுகள், தங்களுக்குள்ள அதிகாரம், பணம் முதலியவற்றை பயன்படுத்தி, ஊடகங்களில் அவற்றைப் பற்றிய விவரங்கள் வராமல் தடுக்க முயற்ச்சித்து வருகின்றன. இவை, கன்னியாஸ்திரிக்கள் மற்றும் கிருத்துவ பெண்கள் கற்பழிப்பு விவகாரங்கள் மூலம் வெளிவந்து விட்டன. வாடிகன், சிபிசிஐ போன்றவை உண்மைகளை மறைக்க ஈடுபடுவதும் தெரிய வந்துள்ளன. ஆகவே, லிஞ்சிங் விசயத்தை வைத்துக் கொண்டு, அனைத்துல ரீதியில் இந்தியாவைப் பற்றி அவதூறை ஏற்படுத்த முயன்று வருவது கவனிக்கத் தக்கது.

Miinesota lynching

அமெரிக்க ஊடகத்தின் ஒப்பாரிஜூலை 2018[1]: அன்னி கோவன் என்ற அமெரிக்கப் பெண்மணி, இவ்வாறு விவரித்துள்ளார், “இவ்வருடத்தில், ஒரு தீவிரவாத இந்து சாமியார் தனது கருத்தை வெளிப்படுத்தியதிலிருந்து, இந்தியாவின் பெரிய மாநிலங்களில் ஒன்றி வாழும் முஸ்லிம்கள் கனவில் கூட காணாத வாழ்வினை வாழ வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளனர். முதலில், விழிப்புடன் இருக்கும் இந்துக்கள், எருமைகளை ஏற்றிச் செல்லும் வண்டிகளை சூழ்ந்து கொள்ள ஆரம்பித்தார்கள். சட்டத்திற்குப் புறம்பாக, பசுக்களைக் கடத்துகிறார்களா என்று தேட ஆரம்பித்தார்கள். ஏனெனில், அவர்களுக்கு பசு புனிதமானது, கடத்திச் செல்பவர்களிடமிருந்து காக்கப்பட வேண்டியது. சில முஸ்லிம்கள் இவ்விசயத்தில் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். பிறகு டஜன் கணக்கில் கசாப்புக் கடைகள் மற்றும் 50,000 மாமிசக் கடைகள் மூடப்பட்டன; இதனால் சிகப்பு மாமிசத்தையே உணவாகக் கொண்டு வாழும் முஸ்லிம்களுக்கு உணவு அரிதானது. இந்த மாமிச வியாபரத்தையே தொழிலாகக் கொண்ட குரேஷி என்கின்ற முஸ்லிம்கள், தங்களது வேலையை இழக்க வேண்டியதாயிற்று…….”

 Lymching propaganda against Modi

இந்துக்களில் சிலரும் பசு மாமிசம் சாப்பிடும் போது, முஸ்லிம்களைப் பற்றி கவலைப்படுவதேம்?: இதில்[மேற்குறிப்பிடப் பட்ட வாஷிங்டன் போஸ்ட் செய்தியில்] –

  • ஒரு தீவிரவாத இந்து சாமியார்,
  • சட்டத்திற்குப் புறம்பாக, பசுக்களைக் கடத்துகிறார்களா,
  • பசு புனிதமானது,
  • சிகப்பு மாமிசத்தையே உணவாகக் கொண்டு வாழும் முஸ்லிம்களுக்கு உணவு அரிதானது,
  • முஸ்லிம்கள், தங்களது வேலையை இழக்க வேண்டியதாயிற்று.

போன்ற சோற்றொடர்கள், விசமத் தனமானது என்பதை கவனிக்கலாம். உண்மையில் நடப்பதை விவரிப்பதை விட, சில விவரங்களை வைத்துக் கொண்டு, இந்துமுஸ்லிம் பிரச்சினையாக இதனை மாற்றும் முயற்சியை சுலபமாக கண்டறியலாம்[2]. மேலும் எவ்வாறு பல துறை அதிகாரிகள், ஏனென்டுகள் முதலியோர் வழியில் லஞ்சம் பெற்றுக் கொண்டு, வண்டிகளை அனுப்பி வைக்கிறார்கள் என்பதையும் விவரிக்கிறார். அதாவது, இது சட்டத்தை மீறிய வியாபாரம், அதில் இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் என்று இரு கூட்டத்தினரும் சம்பந்தப் பட்டுள்ளனர். ஆகவே, வியாபார ஒற்றுமையை மறைத்து, மேலாக நடக்கும், பசு விவகாரத்தை பெரிது படுத்த வேண்டிய நோக்கம் ஏன் என்ற கேள்வி தான் எழுகின்றது. ஏனெனில், இந்துக்களில் சிலரும் பசுமாமிசம் சாப்பிடுகிறார்கள் என்பது தெரிந்த விசயமே. ஆனால், அதை ஊடகக் காரர்கள் பெரிது படுத்துவதில்லை. அவர்களுக்கு பசு மாமிசம் கிடைக்காமல் போகிறது என்று அழவில்லை. ஆக, இதெல்லாம், ஊடகக் காரர்களின் மிக்க பாரபட்சத்தினை, மதரீதியிலான சிந்தனையை மற்ரும் அவர்களது கலவரமூட்டும் போக்கினை எடுத்துக் காட்டுகிறது. உண்மையில், இதுதான், அபாயகரமானது எனலாம்.

Child trafficking in 2013

1984 சீக்கியகளுக்கு எதிராக நடந்த கலவரம், கூட்டுக் கொலைகள்: 1984ல் இந்திரா காந்தி கொலை செய்யப் பட்டபோது, சீக்கியர்கள் தாக்கப் பட்டனர். அதில் 2,800 சீக்கியர்கள் [தில்லியில் மட்டும் 2,100] கொல்லப்பட்டனர் என்று அரசு தரப்பில் சொல்லப்பட்டாலும், 8,800 [தில்லியில் மட்டும் 3,000] கொல்லப்பட்டனர் என்று தெரிகிறது. இதெல்லாம் கூட்டுக் கொலையில் தான் வரும், அது மட்டுமல்லாது, சீக்கியர்களை குறிவைத்து நடத்தப் பட்ட கலவரக் கொலைகள் ஆகும். அதற்கு, ராஜிவ் காந்தியும், “ஒரு பெரிய மரம், வேர்களுடன் விழுந்தால், சுற்றியிருக்கும் பூமி பாதிக்கப் படத்தான் செய்யும்,” என்ற்ற விதத்தில் பேசியது நினைவில் இருக்கலாம். அக்டோபர் 31 முதல் நவம்பர் 3ம் தேதி வரை, தொடர்ந்து கலவரம், கொலை, கொள்ளை, சூரையாடல் நடந்ததன. இப்படி  பல்லாயிரக் கணக்கான நடந்த கூட்டுக் கொலையினை மறந்து, ஏதோ 2014லிருந்து தான் நடக்கின்றன என்று ஊடகத்தினர் பிரச்சாரம் செய்து வருகின்றனர். இதுதான்ன் திகைப்பாக இருக்கிறது. எந்த கொலையும் நியாயப்படுத்தப் படவில்லை, ஆனால், அதேபோல, நடக்கும் குற்றங்களும் ஒரே மாதிரியாக அலசப்பட வேண்டும். அதற்கு ஊடகக் காரர்களின் தார்மீகம் பதில் சொல்லியாக வேண்டும்.

Buffaloes are penned outside a cattle fair in Pinjari, on May 4, 2018-taken away for slaughter in UP

ஊடகங்கள் பொறுப்புடன், உண்மை தகவல்களை கொண்டு, இந்த விசங்களை அணுக வேண்டும்: மேலே குறிப்பிட்ட விவரங்கள் மூலம், கீழே சில விவரங்கள் சுருக்கமாகக் கொடுக்கப்படுகின்றன.

  1. லிஞ்சிங் என்று வர்ணிக்கப்படுகின்ற கூட்டுக்கொலை, பல இடங்களில் தன்னிச்சையாக, பொது மக்கள் வெகுண்டெழுந்ததால் நடைபெறுகிறது, இது யூத-கிருத்துவ-முகமதிய மததண்டனை போல, ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் நடப்பதில்லை.
  2. எந்த மதகுருவும் விசாரித்து, தண்டனை அறிவித்து, நிறைவேற்றப்படும் தண்டனையும் அன்று.
  3. கசாப்புக் கடைகளில் மாடுகளைக் கொன்பது, விற்பது, வாங்குவது, மாட்டுக்கறி சமைத்து தின்பது, ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களாக நடந்து வருகின்றன. கடந்த காலத்தில், ஏற்றுமதி செய்வதும் நடந்து வருகின்றது. அப்பொழுதெல்லாம், இப்பிரச்சினையை எழுப்பப்படவில்லை.
  4. கோஷாலைகள் வைத்து, பசுக்கள்-மாடுகள் கொல்லப்படக் கூடாது போன்ற இயக்கங்களும் ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களாக நடந்து வருகின்றன. இன்றும், அரசியல் நிர்ணய சட்டத்தில் “பசுவதை கூடாது” என்றுள்ளது.
  5. பசுவதை விசயங்களில், பிரச்சினைகள், கலவரங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. அப்பொழுதும் மதசாயம் பூசப்பட்டாலும், இத்தகைய அதிரடி பிரச்சாரங்கள், ஊடகங்கள் மூலம் நடத்தப்படவில்லை.
  6. 2014-18 ஆண்டுகளில் தான் எல்லாமே நடந்தன, நடக்கின்றன, திட்டமிட்டு நடத்தப் படுகின்றன. அதற்கு இந்துமத தலைவர், ஆர்.எஸ்.எஸ், பிஜேபி மற்றைந்துத்துவக் காரர்கள் ஆதரவு அளிக்கின்றனர் என்று முடிச்சுப் போடுவதும் நடக்கிறது.
  7. மேலும்,அவர்களின் மொத்த உரையாடலை வெளியிடாமல், ஒரே வார்த்தை, வரி அல்லது வரியின் பகுதியை, இந்தியிலிருந்து ஆங்கிலத்தில் சரியாக மொழிபெயர்க்காமலும், அத்தகைய பிரச்சாரம் நடத்தப்படுகிறது.
  8. ஜைன மதகுருமார்கள், ஜீவகாருண்ய கூட்டத்தினர், புலால் உண்ணாதே என்பதால் எல்லோருமே உண்ணாமல் நிறுத்தி விடவில்லை.
  9. கசாப்புக் கடைகள் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன. போதாகுறைக்கு, அந்நிய கடைகளும், நவநாகரிக தோற்றத்துடன் போட்டிப் போடுகின்றன. அக்கடைகளை மூடு என்று யாரும் போராட்டம் நடத்தவில்லை. அவர்களும் எதிர்ப்பவர்களுக்கு லஞ்சம் கொடுக்கிறார்களா என்று தெரியவில்லை.
  10. ஆகவே, ஊடகங்கள் பொறுப்புடன், உண்மை தகவல்களை கொண்டு, இந்த விசங்களை அணுக வேண்டும். ஏதோ 2019-தேர்தல் பிரச்சாரத்தை செய்யும் பாணியில் ஈடுபடக் கூடாது.

© வேதபிரகாஷ்

27-07-2018

Cow Smuggling Rampant From Assam's Dhubri To Bangladesh Via Brahmaputra River

[1] Washington Post, Cows are sacred to India’s Hindu majority. For Muslims who trade cattle, that means growing trouble. By Annie Gowen July 16, 2018.

[2]  India — In the year since an extremist Hindu monk was tapped to lead one of India’s biggest states, the country’s Muslim cattle traders have seen their lives change in ways they could not have imagined. First, mobs of Hindu vigilantes emboldened by the monk’s victory began swarming buffalo trucks on the road, intent on finding smugglers illegally transporting cows, which are sacred to the Hindu faith and protected from slaughter in many places in India. Some Muslim men have been killed by lynch mobs. Then dozens of slaughterhouses and 50,000 meat shops were closed, severely limiting access to red meat, a staple of the Muslim community’s diet. Hundreds from the Qureshi clan, Muslims in the meat trade for centuries, lost their jobs.

https://www.washingtonpost.com/world/asia_pacific/cows-are-sacred-to-indias-hindu-majority-for-muslims-who-trade-cattle-that-means-growing-trouble/2018/07/15/9e4d7a50-591a-11e8-9889-07bcc1327f4b_story.html?noredirect=on&utm_term=.82c263eb8d92

லிஞ்சிங் பற்றிய ஊடக வாத-விவாதங்கள் – மக்கள் தன்னிச்சையாக வெகுண்டெழுந்து தண்டிக்கும் விதத்தை திட்டமிட்ட கொலை என்று சொல்லமுடியாது (2)

ஜூலை 27, 2018

லிஞ்சிங் பற்றிய ஊடக வாத-விவாதங்கள் – மக்கள் தன்னிச்சையாக வெகுண்டெழுந்து தண்டிக்கும் விதத்தை திட்டமிட்ட கொலை என்று சொல்லமுடியாது (2)

1984, anti-sikh riot, killings

மக்கள் தன்னிச்சையாக வெகுண்டெழுந்து தண்டிக்கும் விதத்தை திட்டமிட்ட கொலை என்று சொல்லமுடியாது: இந்தியாவில் இப்பொழுது பொது தாக்குதல் ரீதியில் நடைபெற்று வருவதற்கு மதசாயம் பூசப்பட்டு, ஊடகங்கள் பிரச்சினை செய்து வருகின்றன. ஆனால், அநியாயத்தை, அக்கிரமத்தைக் காணும் பொது மக்கள் வெகுண்டு “தரும அடி” கொடுத்து அனுப்புவது சகஜமான முறை. அத்தகைய பொது தாக்குதலில் உயிரிழப்பு இருக்காது, இருப்பினும் இருந்தால் அது விரும்பத் தகாத விபத்தாக இருக்கிறது. ஒட்டு மொத்த அடிக்கும் எண்ணம், உயிரெடுக்கும் சதி, கூட்டுக் கொலை திட்டம், முதலியை பொது மக்கள் தாக்குதலில் இல்லை. ஒத்துழையாமை இயக்கத்தின் போது, சௌரி-சௌரா என்ற இடத்தில் நடந்த வன்முறைக்குப் பிறகு, காந்தியே அதனை நிறுத்தி விட்டார். இந்தியா போன்ற 130 கோடி மக்கள் வாழும் நாட்டில், பலவித காரணங்களுக்காக சட்டமீறல்கள், குற்றங்கள் நடப்பது நிதர்சனமே, அதில் எந்த நாடும் விதிவிலக்கல்ல. ஆனால், எல்லாவற்றிற்கும், அடித்தவன் – செத்தவன் மதங்க்ளைக் கண்டு பிடித்து, மதசாயம் பூசுவது சரியில்லை. அதுவும் “லிஞ்சிங்” வகையில் விவாதிக்கலாம். ஆனால், அது தற்செயலாக நடந்தது.

Rajasthan lynching demo

இப்பொழுதைய கொலைகளை, பொது தாக்குதல்களை திட்டமிட்ட கொலைகளாக கருத முடியாது: மக்கள் சேர்ந்து கொண்டு ஒருவரை அடித்துக் கொல்வது, சட்டப்படியான விசாரணை இன்றி குற்றம் புரிந்ததாகக் கருதப்படும் ஒருவரைக் கொல்வதையே லிஞ்சிங்  என்று சில ஆங்கில அகராதிகள் விளக்கம் கொடுப்பது தவறாகும், ஏனெனில், மேலே குறிப்பிட்ட கொலைகளில், மத அடிப்படையில், மதத்தலைவர் தான் அத்தண்டனையைக் கொடுக்கிறார். குறிப்பிட்ட இடத்தில் தண்டனை நிறைவேற்றப் படுகிறது. அதாவது, அங்கு விசாரணை இருந்தது போலவும், இங்கு விசாரணை இல்லை என்பது போலவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது. அங்கு விசாரணை இருந்தது என்றால், அது மதநம்பிக்கையின் அடிப்படையில், இருந்து அத்தகைய குரூரமான-கொடிய தண்டனை அளிக்கப்பட்டது. இப்பொழுதையது போன்று, பொதுமக்கள் கொதித்து எழுந்து அல்லது வெகுண்டு அடிக்க முற்பட்டவை அல்ல. அங்கங்கு பல இடங்களில் ஏதேச்சையாக நடக்கும் நிகழ்சிகள். ஆகவே, வேண்டுமென்றே, ஏதோ, இருக்கும் நாட்டின் சட்டதிட்டங்களை மீறி இவை நடப்பதாக சித்தரிக்கப் படுகிறது.

Child trafficking in 2013

ஊடகங்கள், சித்தாந்திகள் திடீரென்று பிரச்சினை அற்ற விசயங்களை பிரச்சினையாக்க முயலும் போக்கு: சமீபத்தில், “சகிப்புத் தன்மை” பற்றி பெரிதளவில் பேசப்பட்டு, விவாதிக்கப் பட்டது. ஏதோ, இந்தியாவிலேயே அது தான் மிகப் பெரிய குற்றம், அநீதி போல விவாதிக்கப் பட்டு அமைதியாகி விட்டனர். இப்பொழுது “லிஞ்சிங்” பற்றிய விவாதத்தை உண்டாக்கியுள்ளனர். சமீபத்தில் இந்தியாவில் நடப்பவை பல காரணங்களுக்காக உள்ளன:

  1. கௌரவக் கொலை [பெற்றோர் விரும்பாமல் பெண் அல்லது பிள்ளை திருமணம் செய்து கொண்டால், கொலை செய்வது]. இது பெரும்பாலும் ஜாதி அடிப்படையில் நடப்பது.
  2. கல்லெறிந்து அடித்துக் கொலை [காஷ்மீரத்தில் தொடர்ந்து நடப்பது]. கல்லடி ஜிஹாத் என்பது
  3. ஜிஹாத் கொலை [பலவிதங்களில் அரங்கேறி வருகிறது].
  4. லவ்-ஜிஹாத் கொலை, தற்கொலை.
  5. பிள்ளைப் பிடிப்பவர்கள், கடத்துபவர்களை அடித்துக் கொல்வது [திருவண்ணாமலை அருகில் மூதாட்டி அடித்துக் கொல்லப்பட்டது[1]]. அவ்வாறு தவறாக கொண்டும் கொலை செய்வது….முதலியன[2].
  6. பசுமாடுகளைக் கடத்துபவரை அடித்தல், அதனால் இறப்பது [ஊடகங்ளில் இதற்குத் தான் அதிகம் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது].
  7. எதேச்சையாக கல்லடி கலாட்டாவில் அடிபட்டு இறப்பது [கேரள எல்லையில் தமிழக கிளீனர் முபாரக் பாஷா கல்லடி கலாட்டாவில் அடிபட்டு இறந்தது[3]].

When a tree shook delhi 31-10-1984

2014ற்கு முன்பாக லிஞ்சிங் ஏன் நடக்கவில்லை: 2014ல் மோடி அரசுக்கு வந்த பிறகு, திடீரென்று ஊடகங்களில் இவ்வார்த்தை பிரயோகம் திடீரென்று ஆரம்பிதுள்ளது. இந்து கும்பல் முஸ்லிம்களை கொல்கின்றது என்று செய்திகள் வர ஆரம்பித்தன[4]. 2015ல் தாத்ரி என்ற இடத்தில் நடந்த கூட்டுக் கொலை பற்றி அதிகமான விவாதம் எழுந்தது. 2016ல் ஜார்கன்ட், 2017ல் ஆல்வார், என்று தொடர்ந்தன. ஜூலை 2018ல் மறுபடியும் ஆல்வார் லிஞ்சிங் வந்துள்ளது. கால்நடைகள், பசுக்கள் உட்பட, மாட்டிறைச்சிற்காக, வாங்கி மற்ற மாநிலங்களுக்கு அனுப்பப் படுகின்றன. அதாவது, கால்நடைகள் சில குறிப்பிட்ட மாநிலங்களில் மட்டும் இறைச்சிக்காக கொல்லப்பட்டு, அறுக்கப்பட்டு, பதப்படுத்தப் பட்டு விற்கப்படுகிறது, ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது என்பதால், அவ்வாறு எடுத்துச் செல்வதை, பசு பாதுகாப்பு குழுக்கள் எதிர்த்து வருகின்றன.கோஷாலைகள் அமைத்து பாதுகாத்தும் வருகின்றன. இருப்பினும், முழுவதுமாக நடைமுறையில் அவ்வாறு முடியாது என்றநிலையில், மாமிச உற்பத்தி நடக்கிறது. அந்நிலையில், இப்பிரச்சினையை இப்பொழுது மதப்பிரச்சினையாக்கி வருகிறார்கள். பொதுவாக, கசாப்புக் கடைகளை வைத்து நடத்துவதில், முஸ்லிம்கள் அதிகமாக உள்ளனர் என்பது தெரிந்த விசயமே. எனவே, பசுக்கள் கடத்தல்-கொல்லுதல் தடுப்பது என்றால், அவர்களது வியாபாரத்தில் தலையிடுவது என்பதை விட, வியாபாரத்தை-லாபத்தை குறைப்பதாகும். எனவே, இதை மதரீதியாக திரித்து விளக்கம் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. இருப்பினும், அவ்வாறு குறிப்பிடுவதால், உள்நோக்கத்த்டன் செய்யப்படுகிறது என்று தெரிகிறது. மேலும் 2014க்கு முன்பாக எதுவும் நடக்கவில்லை என்பது போல, சித்தரிக்கப் படுவது சரியில்லை. ஏனெனில், மாமிச ஏற்றுமதி தொடந்து நடந்து வருவது தெரிந்த விசயமாக இருக்கிறது.

Mubarak Basha, Vijaya Murukesan, honour killing 23-07-2018

கொல்லப்பட்டவரை வைத்து மதவாத ரீதியில் அலசல் ஏன், எப்படி வருகிறது?: கோவையில் இருந்து கேரளாவின் ஆழப்புழாவிற்கு காய்கறிகள் ஏற்றிக் சென்ற தமிழக லாரி மீது 22-07-2018 அன்று, மர்ம நபர்கள் தாக்குதல் நடத்தி உள்ளனர். இதில் லாரியின் க்ளீனர் முகமது பாட்ஷா பலியாகி உள்ளார்[5]. நாடு முழுவதும் லாரிகள் ஸ்டிரைக் நடைபெற்று வரும் நிலையில் ஸ்டிரைக்கை மீறி லாரி இயக்கியதால் இந்த தாக்குதல் நடத்தப்பட்டுள்ளது. இதை முஸ்லிம் என்பதனால் கொன்றனர் என்று சொல்ல முடியாது. ஊடகங்களும் இதனை கண்டுகொள்ளவில்லை. ஆனால், “இந்த நாட்டில் என்னதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதைப் பற்றி படிக்கும் அயல்நாட்டினர் பேரச்சம் அடைந்துள்ளனர். 2018 ஆம் ஆண்டிலும் இது போன்ற வன்முறை நிகழ்ச்சிகள்  ஏன் நடைபெறுகின்றன என்பதை அவர்களால் எளிதாகப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. இவற்றைத் தடுத்து நிறுத்துவதற்கான உரிய நடவடிக்கை எடுப்பது பற்றி நாம் கவலைப் பட்டதாகவே தெரியவில்லை”, என்றெல்லாம் ஆங்கில ஊடகங்களில் எழுதி வருகிறார்கள். தமிழிலும் மொழிபெயர்த்துள்ளனர்[6]. ஆகார் படேல் எழுதியதை படித்துப் பார்த்தேன்[7]. ஆனால், அதிலும் நேர்மைத் தனம் இல்லை[8]. மே 2018ல் காஷ்மிரில் சுற்றுலாவுக்கு சென்ற தமிழக இளைஞர் திருமணிச்செல்வம் என்பவரை இஸ்லாமிய, ஜிஹாதி தீவிரவாத மிருகங்கள் கல்லால் அடித்தே கொன்று தீர்த்துள்ளன[9]. இக்கொலைக்கு எந்த காரணமும் கிடையாது என்று சொல்ல முடியாது, அப்படி கொலை செய்தே திருப்தி அடையும் போக்கு இருந்து வருகிறது. காஷ்மிர் முதல்வர் மக்பூபா முக்தியும், ஓமர் அப்துல்லாவும் இதற்கு தம் கடுமையான கண்டனத்தை பதிவிட்டனர்[10], ஆனால், தமிழக அரசியல்வாதிகள் மூடிக் கொண்டு இருந்தனர்.

© வேதபிரகாஷ்

27-07-2018

Campaign against mob-lynching

[1]மாலைமலர், குழந்தை கடத்தல் பீதியில் மூதாட்டி அடித்துக் கொலை – 3 பேர் குண்டர் சட்டத்தில் கைது, பதிவு: ஜூன் 14, 2018 11:26

[2]  https://www.maalaimalar.com/News/District/2018/06/14112603/1170095/old-woman-murdered-near-Polur-three-arrested-in-Goonda.vpf

[3] தினமலர், கேரளாவில் தமிழக லாரி மீது தாக்குதல், Updated : ஜூலை 23, 2018 10:31 | Added : ஜூலை 23, 2018 10:23.

[4] விகிபிடியாவும்,அவ்வாறே வர்ணிக்கிறது, ஆகவே, இத்ல் உள்நோக்கம் இருப்பது தெரிகிறது.

[5] http://www.dinamalar.com/news_detail.asp?id=2067383

[6] விடுதலை, இழைத்த குற்றம் மெய்ப்பிக்கப்படாமலேயே மக்களைக் கொல்லும் கலவரக் கும்பல்கள், திங்கள், 09 ஜூலை 2018 14:58; நன்றி: ‘தி டெக்கான் கிரானிகிள்’ 1-07-2018, தமிழில்: த.க.பாலகிருட்டிணன்.

http://www.viduthalai.in/e-paper/164680.html

[7] Aakar Patel is Executive Director of Amnesty International India. A former editor, Patel is a senior columnist and a translator of Urdu and Gujarati works.

http://www.asianage.com/opinion/oped/010718/the-story-of-india-and-its-lynch-mobs.html

[8] ஏசியன் ஏஜில் வந்ததை, டெக்கான் ஹெரால்ட் மற்றும் ஆகார் படேலை, அக்பர் படேல் என்றெல்லாம், விடுதலையில் போட்டிருக்கிறார்கள்.

[9] விகடன், காஷ்மீர் கல்வீச்சில் கொல்லப்பட்ட தமிழக இளைஞன்அரசியல் தலைவர்கள் பலரும் கண்டனம்!, கா . புவனேஸ்வரி. Posted Date : 21:37 (09/05/2018)Last updated : 21:37 (09/05/2018).

[10]  https://www.vikatan.com/news/coverstory/124607-tamil-youth-killed-in-kashmir.html

லிஞ்சிங் பற்றிய ஊடக வாத-விவாதங்கள் – இது போன்ற கூட்டுக்கொலை, இந்தியாவின் பண்பாடு அன்று, மற்ற நாடுகளின் மதநம்பிக்கையில் உருவானது (1)

ஜூலை 27, 2018

லிஞ்சிங் பற்றிய ஊடக வாத-விவாதங்கள் – இது போன்ற கூட்டுக்கொலை, இந்தியாவின் பண்பாடு அன்று, மற்ற நாடுகளின் மதநம்பிக்கையில் உருவானது (1)

Miinesota lynching

இந்தியாவில்தரும அடிகொடுப்பது, கம்பத்தில் கட்டி வைத்து அடிப்பது முதலியவை தெரிந்த விசயங்கள்: சமீபகாலத்தில் லிஞ்சிங் (Lynching), மாப்-லிஞ்சிங் (mob lynching) போன்ற வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் ஊடகங்களில், விவாதங்களில் காணப்படுகின்றன[1]. மக்கள் சேர்ந்து கொண்டு ஒருவரை அடித்துக் கொல்வது,  குறிப்பாக தூக்கில் போடுவது சட்டப்படியான விசாரணை இன்றி குற்றம் புரிந்ததாகக் கருதப்படும் ஒருவரைக் கொல்வதையே “லிஞ்சிங்”  என்று சில ஆங்கில அகராதிகள் விளக்கம் கொடுக்கின்றன என்று ஆகார் படேல் எழுதுகிறார்.[2]இருப்பினும், இச்சொற்பிரயோக மூலம் உறுதியாக அறியப்படவில்லை[3]. 19-20ம் நூற்றாண்டுகளில் அமெரிக்காவில் இருவரின் பெயர்கள் அவ்வாறு இருந்தது அதனால் உண்டானது என்று விக்கிபிடியா கூறுகிறது[4]. அமெரிக்காவில், துலுத் என்ற இடத்தில் வெள்ளையர் மூன்று கருப்பரைக் கொன்றதால், “துலுத் லிஞ்சிங்” அமெரிக்காவில் பெருத்தத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. இப்பொழுது இந்தியாவில் நடப்பது, தானாக நடக்கும் “பொது தாக்குதல்” வன்முறையாக உள்ளது என்று குற்றஞ்சாட்டப் படுகிறது[5]. முன்பெல்லாம் “பிள்ளைப் பிடிப்பவர்களை” அடிப்பது, அடித்துக் கொல்வது இந்தியாவில் தெரிந்த விசயமாக இருந்து வந்தது. ஆனால், அப்பொழுதெல்லாம், ஊடகங்களில் அந்த அளவுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்ததில்லை. “தரும அடி” கொடுப்பது, கம்பத்தில் கட்டி வைத்து அடிப்பது எல்லாம் நடந்து வந்தன. ஆனால், உயிர் போகும் வரை அடிக்க மாட்டார்கள். முதலில், இதன் பின்னணியை ஆராய வேண்டியுள்ளது.

Child lifting cases in Tamilnadu

பிள்ளைப் பிடிப்பவர்கள் யார்?: பொதுவாக 1930-50களில் பிள்ளைகளை / குழந்தைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு போகிறவர்கள் துலுக்கர் மற்றும் வெள்ளையர் என்பது தெரிந்த விசயமாக இருந்தது. குழந்தைகளுக்கு சோறூட்டும் போது, குறும்பு செய்யும் போது, “புள்ளப் புடுக்கிறவங்க கிட்டே புடுச்சிக் கொடுத்துடுவேன்,” என்று மிரட்டுவது வழக்கமாக இருந்தது. “பூச்சாண்டி” காட்டுவது, பூச்சாண்டி பிள்ளைப் பிடிப்பது போன்ற பிரயோகங்கள் சாதாரணமாக வழங்கப் பட்டன. அதாவது, சாதாரண பெண்களுக்கும் அவ்வுண்மை தெரிந்திருந்தது. துலுக்கர் குழந்தைகளை, பிள்ளைகளை, பெண்களை தூக்கிக் கொண்டு போனது விளக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஏனெனில் இடைக்காக சரித்திரம் அதனை விவரங்களுடன் பதிவு செய்துள்ளது. அதேப்போல, ஐரோப்பிய வர்த்தகர், மிஷினரிகள், மற்றவர் அடிமை வியாபாரத்திற்காக, பிடித்துக் கொண்டு சென்று விற்றனர், பண்ணைகளில் வேலை செய்ய வைத்தனர். டாக்ட்ரைன் ஆப் லாப்ஸ் [Doctrine of Lapse] கொள்கை மூலம் ஆண் வாரிசு இல்லாத ராஜ்யங்களையும் கவர்ந்து கொண்டனர். பிள்ளைகளையும் கவர்ந்து சென்றனர். அத்தகைய பாரம்பரியங்களில் வந்தவர்கள் தாம், இன்று இந்தியர்களை, குழந்தை கடத்தல்காரர்களை, கூட்டுக் கொலை செய்கின்றனர் என்று எழுதுகிறார்கள். அதனை லிஞ்சிக் கூட சேர்த்து, காட்டு மிராண்டி இந்தியர்கள், இந்துத்துவ வெறியகள், தினம்-தினம் மக்களைக் கொன்று வருகின்றனர் [குறிப்பாக முஸ்லிம்களை] என்று பிரச்சாரம் செய்து வருகின்றனர்.

Duluth lynching- 1920

யூதகிருத்துவதுலுக்க நாகரிகங்களில் கூட்டுக்கொலை பலவிதங்களில் அமூல்படுத்தப்பட்டு வந்தது: உண்மையில், இப்பழக்கம் இந்தியாவில் இல்லை, இருந்ததில்லை. வளைகுடா நாகரிகங்களில் குற்றம் புரிந்தவர்களை, குறிப்பாக, தங்களது நம்பிக்கைக்கு விரோதமாக காரியங்களில் ஈடுபட்டவர்களை சேர்ந்து அடித்துக் கொல்லும் மற்றும் கற்களால் எரிந்து கொல்லும் பழக்கம் இருந்து வந்தது. ஹஜ்ஜில் சாத்தான் மீது கல்லெறிதல் என்ற சடங்கு இன்றளவிலும் வருடாவருடம் செய்து வருகின்றனர். இங்கிருக்கும் ராவணப் பிரியர்கள் போல, அங்கு சாத்தான் பிரியர்கள் யாரும் எதிர்த்ததாகத் தெரியவில்லை. உயிரோடு கட்டிவைத்து, பொது இடங்களில் எரித்துக் கொல்லும் [burning at stake]  பழக்கமும் 19ம் நூற்றாண்டுகள் வரை ஐரோப்பாவில் இருந்து வந்தது. இது கிருத்துவர்களால் கடைபிடிக்கப் பட்டு வந்த தண்டனை முறையாகும். மந்திரகாரிகள், சூன்னியகாரிகளைத் தேடி பிடித்து [witch hunting] கொல்லும் முறைக்கும் இது பயன்படுத்தப்பட்டது. “விட்ச்-ஹன்டிங்” என்ற வார்த்தை பிரயோகம் உண்டானது. இது பெண்களைக் கொல்ல, பிரத்யேகமாக பயன்படுத்தப் பட்ட முறை. தவிர பைபிளுக்கு விரோதமான கருத்துகளை வெளியிட்டனர் என்று விஞ்ஞானிகளும் அவ்வாறே கொல்லப்பட்டனர்.   யூத-கிருத்துவ-துலுக்க நாகரிகங்களில் இவை பரவலாக இருந்தன. இன்றும் தாலிபான், ஐசிஸ் போன்ற இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகள், குரூர ஜிஹாதிகள் இத்தகைய குரூர கொலைகளை செய்து வருகிறார்கள். அவர்களே, புகைப்படங்கள், வீடியோ எடுத்து பெருமையாக போட்டு, காட்டி வருகிறார்கள்.

Inquisition, torture, mass killing

அந்நிய கொலைவெறி முறைகளை மறந்து, மறைத்து, ஊடகங்கள் பிரச்சாரம் செய்வது: இந்தியாவில் கும்பல் கொலை, கூட்டுக் கொலை, தாக்கிக் கொலை என்று தினம்-தினம் ஊடகங்கள் ஊளையிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால், முன்னமே குறிப்பிட்ட படி, இவையெல்லாம் பலவிதங்களில், ரகங்களில், முறைகளில் ஆரம்பித்து வைத்தது இந்தியர்-அல்லாத மற்ற நாகரிகங்கள் தாம். யூத, கிருத்துவ மற்றும் முகமதிய மதங்கள் இத்தகைய மத-தண்டனைகள் – Witch-hunting, burning at stake, inquisition, crucifying[6], hacking, என்று பல வழிகளில் கோடிக்ககணக்கான மக்களைக் கொன்றுக் குவித்தன. பெண்கள் தான் அழிவிற்குக் காரணம் என்ற நம்பிக்கையில் தேடி-தேடி பிடித்து, கம்பத்தில் கட்டி வைத்து எரித்துக் கொன்ற முறை விட்ச்-ஹன்டிங். சூனியகாரிகளை, பெண் மந்திரவாதி கொலை என்றதனை குரூரக் கிருத்துவர்கள் 19ம் நூற்றாண்டு வரை செய்து வந்தனர். ஜோன் ஆப் ஆர்க் [Joan of Arc] என்ற பெண்ணின் குரூர கொலை எல்லோரையும் பாதித்தது பிரபலமானது. பைபிளுக்கு ஒத்துவராத கருத்துகளை வெளியிடும் யாராக இருந்தாலும், எரித்துக் கொலை செய்யும் முறை பார்ன்ங்-அட்-ஸ்டேக் [burning at the stake] முறையாகும். இதில் பெரிய விஞ்ஞானிகளும் கொல்லப்பட்டனர். உதாரணத்திற்கு[7], ஜியோட்ரானோ புரோனோ [Giordano Bruno c. 1548-1600] என்ற விஞ்ஞானி, பூமி சூரியனைச் சுற்றுகிறது என்றதால் எரித்துக் கொல்லப்பட்டார்.  அன்டோய்னே லவாஸ்சியர் [Antoine Lavoisier 1743-1794], ஆக்ஸிஜன் தான் மனிதன் உயிர் வாழமுடிகிறது என்றதால் கொல்லப்பட்டார். அதேபோல, மைக்கேல் சர்விடஸ் [Michael Servetus 1511-1553] ரத்த சுழற்சிக்கு இருதயம் தான் காரணம் என்று எடுத்துக் காட்டியதற்காக கொல்லப்பட்டார்.

Burning at stake-1

மதத் தண்டனைகள் [Inquistion உட்பட]: இன்குஸிஷன் என்பது, பைபிளுக்கு ஒத்துவராத மற்றும் கிருத்துவ மதம் அல்லாதவர்களை ஒட்டு மொத்தமாகக் கொல்லும் முறை. மதவிரோதிகளை, தூஷணவாதிகளை, குற்றம் புரிந்தவர்களை சிலுவையில் அறைந்து கொல்லும் முறை குரூஸிபிக்ஷன் எனப்படும். லட்சக்கணக்கில் மாற்று மதத்தினர், ஜைன்டைல், காபிர் என்றெல்லாம் அழைக்கப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டுள்ளனர். கிருத்துவ மதவெறியர்களால் அஸ்டெக் (Aztec), மாயா (Maya), இன்கா (Inca) போன்ற நாகரிகங்கள் இடைக்காலத்தில் அடியோடு அழித்தொழிக்கப் பட்டுள்ளன. ஆகவே, இவற்றையெல்லாம் எல்லோரும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.இந்தியாவில், கோவாவில் கிருத்துவர்கள் இத்தகைய முறியில் லட்சக்கணக்கான இந்துக்களைக் கொன்றிருக்கின்றனர்[8]. மதவிரோதிகளை, தூஷணவாதிகளை, யாதாவது ஒரு ஆயுதத்தால், வெறியுடன் பலமுறை அடித்து, வெட்டிக் கொல்வது ஹாக்கிங். கல்லால் அடித்து / கல்லடித்துக் கொலை செய்வது புனிதமான கொலையாகக் கருதப்பட்டு வந்தது, வருகிறது, இன்றும் நடக்கிறது. காஷ்மீரத்தில் கல்லடி ஜிஹாத் / கலாட்டா நடந்து வருகிறது. Massacre, slaughter, mass murder, mass execution, extermination, carnage, முதலியவையெல்லாம் மக்களை ஒட்டு மொத்தமாகக் கொல்லும் முறைகள். இவ்விதமான கொலைகள் தான் திட்டமிட்டு செய்வது, குரூரமானது, குறிப்பிட்ட நம்பிக்கையாளர்களுக்கே உரித்தானது. முகமதிய / இஸ்லாத்தில் “ஜிஹாத்” என்ற முறையில் காபிர்களை பலமுறைகளில் கொன்று வருகிறார்கள்.

© வேதபிரகாஷ்

27-07-2018

Duluth lynching- 1920, interpreting in India

[1] Asian Age, The story of India and its lynch mobs, Aakar Patel, Published : Jul 1, 2018, 5:37 am IST; Updated : Jul 1, 2018, 5:36 am IST

Aakar Patel is Executive Director of Amnesty International India. A former editor, Patel is a senior columnist and a translator of Urdu and Gujarati works.

http://www.asianage.com/opinion/oped/010718/the-story-of-india-and-its-lynch-mobs.html

[2]  Lynching – (of a group of people) kill (someone) for an alleged offence without a legal trial, especially by hanging.

Wikipedia- Lynching is a premeditated extrajudicial killing by a group. It is most often used to characterize informal public executions by a mob in order to punish an alleged transgressor, or to intimidate a group.

[3] The origins of the word “lynch” are obscure, but it likely originated during the American revolution. The verb comes from the phrase “Lynch Law”, a term for a punishment without trial. Two Americans during this era are generally credited for coining the phrase: Charles Lynch and William Lynch, who both lived in Virginia in the 1780s. Charles Lynch has the better claim, as he was known to have used the term in 1782, while William Lynch is not known to have used the term until much later. There is no evidence that death was imposed as a punishment by either of the two men. In 1782, Charles Lynch wrote that his assistant had administered “Lynch’s law” to Tories “for Dealing with Negroes, &c.”

[4] In the United States, lynchings of African Americans, typically by hanging, became frequent in the South during the period after the Reconstruction era and especially during the decades on either side of the turn of the 20th century. https://en.wikipedia.org/wiki/Lynching

[5] http://www.asianage.com/opinion/oped/010718/the-story-of-india-and-its-lynch-mobs.html

[6] The act of putting to death by nailing or binding to a cross. Among the modes of Capital Punishment known to the Jewish penal law, crucifixion is not found; the “hanging” of criminals “on a tree,” mentioned in Deut. xxi. 22, was resorted to in New Testament times only after lapidation (Sanh. vi. 4; Sifre, ii. 221, ed. Friedmann, Vienna, 1864). Crucifixion by Kaufnann Kohker and Emil G. Hirsh, for more details see at: http://www.jewishencyclopedia.com/articles/4782-crucifixion

[7] ஏனெனில், குறிப்பாக தலைசிறந்த விஞ்ஞானிகள் இவ்வாறு கொல்லப்பட்டனர் என்று பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. லட்சக்கணக்கில் மாற்று மதத்தினர், ஜைன்டைல், காபிர் என்றெல்லாம் அழைக்கப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டுள்ளனர். அஸ்டெக், மாயா, இன்கா போன்ற நாகரிகங்கள் இடைக்காலத்தில் அடியோடு அழித்தொழிக்கப் பட்டுள்ளன. ஆகவே, இவற்ற்றையெல்லாம் எல்லோரும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

[8] Inquisition in Goa, Goa Inquisition போன்ற புத்தகங்களைப் படித்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.